Umm benimle kimse kalmadı. Her gün başka birşey sinirimi bozuyordu yine de.. çocuğuna yapışık yaşıyorsun ilk günlerde. Kısa süreli uyuyor, onda da diken üstündesin. O sırada yemek mi yapıcaksın, duş mu alacaksın, çocuğun kıyafetlerini mi asacaksın, topak topak Toz tutan evini mi süpüreceksin bilemiyorsun. Sonunda hiçbirini yapamıyorsun. İlk 15 günümde 1 gün boyunca odadan çıkamadığım, koştura koştura tuvalete gittiğim ve sadece su içerek yaşadığım günler oldu. Bence yanında birilerinin olması bir nebze nefes aldırır..