Tüm detaylarıyla yazdım biraz uzun olacak 😄 38 haftalıkken çatı muayenesinde 1-1.5 cm açıklığım vardı ve rahim ağzım yumuşamıştı fakat bebiş bir türlü kanala girememişti. O gün Nstde düzenli sancı çıkmıştı ben bir şey hissetmiyordum. 3 gün sonraya doktorum tekrar çağırdı. Tekrar kontrole gittiğimde sancı çıkmadı ve hala 1 cmdi açıklığım. Bekleme kararı aldık zaten daha günümü doldurmamıştım. Bu sürede bol bol yürüyüş, ördek yürüyüşü, çömelme/pilates hareketleri, ananas hurma adaçayı vs tüm tuşlara basıyordum.
40+1de tekrar kontrole gittim açıklığım 2 cm olmuş bebek kanala biraz yönelmiş ama hala girememişti. Ben hiç bir zaman sancı ağrı vs hissetmedim bu arada. Doktorum ertesi gün tekrar çağırdı eğer açıklığın 4 cm olursa göndermeyeceğim yatışını yapacağım dedi. O akşam eşimle ikimizinde içine doğdu yarın doğum olacak gibi hissettik hastaneye giderken tüm eşyaları alıp gittik hatta :)
40+2de açıklığım 3.5 4e yakındı ama benim ne sancım vardı, ne nişan, ne su ve bebek yine kanalda değildi. Doktorum bekleme taraftarı değildi bebek kakasını yapmış olabilir diye ama yinede seçimi bana bıraktı. Suni sancıyla doğumu başlatalım olmazsa mecbur sezeryan dedi. Eşimle konuştuk ve karar verdik bebeği riske atmak istemediğimiz için suni sancıyı kabul ettim ve yatışım yapıldı.
Sabah 10-10:30 gibi doğumhaneye alındım suni sancı başlatıldı ve doktorum suyumu patlattı. Bir de ne görelim, kızım kakasını yapmış ve boynuna 2 kere kordon dolanmış. İyi ki eve gidip beklemeyi seçmemişim dedim o an. Doktorum normal doğuma şans vermek istedi sık sık bebeğin kalp atışlarını takip edeceğiz dedi. Beni odaya aldılar nstye bağlı olmadığım zamanlar pilates topuna oturmamı söylediler ve bana çok iyi geldi gerçekten. Saat 11:30 gibi açıklığım 4,5 cm olmuştu ve saat 14:00de 6ya yaklaşmıştı açıklık. Saat 15:30ta suni sancıyı çıkardılar kendi sancılarınla devam ediceksin dediler. Kas gevşetici ve ağrı kesici buzkopan verdiler ve secde pozisyonunda durmamı söylediler. Çok iyi geldi dinlendim enerjimi topladım. Saat 16:00 gibi artık sancı geldikçe çömelip ıkınmaya başlamam gerektiğini söylediler. 16:20 gibi doğumhaneye aldılar sancılar sıklaşmaya başladı baygınlık geçirdim sakinleşmem için oksijen tüpü taktılar beklediler sonra doğuma aldılar. Bana ıkın diyorlardı, yapamıyorumm diye bağırıyordum ama doktorum beni çok zorladı sonra toparladım kendimi Allah bir anda güç kuvvet verdi zorladım kızımın kafasının tepesini görünce motive oldum 3 ıkınmada bebeğim kucağımdaydı. 17:20de dünyaya geldi prenses. Çıktığı anda kesiliyor bütün ağrı sızı. Zaten onu görünce her şeyi unutuyorsunuz gerçekten 🥹
Doğum öncesi sancılardan ziyade benim en çok korktuğum şey kesi dikişti, boşuna kafaya takmışım. Zerre hissetmedim. 3 dış dikişim oldu. Bana göre doğumun tek zor kısmı ıkınma kısmıydı ama o da çok kısa bir süre zaten. Herkese sağlıklı kolay doğumlar dilerim 🌸