Herkese merhaba canım anneler 🌺 hepimize bir umut olsun diye yazıyorum, 20. Haftada detaylı ultrasonda farkedilen kısalık ile acil serklaj yapıldı. Aylardır evde yatıyorum, tuvalet duş harici ayağa kalkmadım, psikolojik olarak zor zamanlar geçirdim yatağa bağımlı olmak, başkalarının bakımına muhtaç olmak, hayattan bir anda kopmak çok yıprattı beni, çünkü çok hareketli bir hayatım vardı 1 gün evde durmazdım.. Bir yandan bebeğimi kaybedeceğim korkusu, her gün ya dikişim açılırsa, enfeksiyon olursa, erken doğum başlarsa diye düşünmekten yaşadığımız kaygı bozuklukları cabası, her gece bugünde doğmadı çok şükür bir günümüz daha azaldı diye dua ettim. Ama çok şükür aldığımız tedbirler bizi bugünlere getirdi, henüz doğum yapmadım ama 38+5 teyiz bugün. Bu forumda serklajlı annelerin yorumlarını okuyup bi 32 olsak, bi 36yı görebilsek diye dua ederdim hep çok şükür Rabbime bizi bugünlere getirdi. 37. Haftada dikişlerim alındı, 2 cm açıklık oldu ama hala ilerlemedi sancılarımın gelmesini doğumun başlamasını bekliyoruz. Hayatımın belkide en zor zamanlarını geçirdim hamileliğimde, imtihan büyük ve zordu ama yolun sonu güzel olacak inşallah. Aynı durumu yaşayan herkese dua ediyorum Rabbim hepimizin evlatlarını sağlıkla vaktiyle kucağımıza almayı nasip etsin, çok zor yıpratıcı bir süreç ama geçiyor anneler sabredin💐💐