Bunu tamamen dertleşmek için yazıyorum biraz uzun olacak lütfen linçlemeyin,bir noktada her hamile kendinden bir şeyler bulacaktır bulamazsanız da ne kadar şanslı olduğunuzu farkedin ve halinize şükredin. 31 haftalık hamileyim,evlendikten tam 4 sene sonra hamile kaldım anne olmayı çok ama çok istiyordum çok şükür nasip oldu. Ama şu hamilelik olayından illallah ettim. Yok öyle kutsal yok böyle güzel bir şey öve öve bitiremiyorlardı. Hamileliğin nesi güzel Allah aşkına,şu güne kadar bebeğimle ilgili yaşadığım heyecanlar ve tekmeleri harici beni mutlu eden tek bir yanı yok hamileliğin. Elbette ki annelik fedakarlık gerektirir ama bu kadar da değil ya. Kan değerlerim altüst oldu ayakta bile duramıyorum kansızlıktan,olur olmadık yerde şekerim tansiyonum düşüyor,işe bile gidemiyorum erkenden izne ayrılmak zorunda kaldım. Mide bulantıları kusmalar yanmalar onlardan bahsetmiyorum bile. Uykusuzluk desen insanı zaten başlı başına salak ediyor,mesela grip oldum şu an olabilir bir durum kış aylarındayız dimi abi ben 30 senedir böyle bir grip görmedim hayatımda,burnumdan nefes almak imkansız tamamen işlevini yitirdi burnum ne tat alıyorum ne koku ne iştah var ne uyku. Hastaneye gidiyorum tak parolu yolla,ya bu durum beni gerçekten delirtecek artık. Ya bebeğime bir şey olursa,hareketleri mi azaldı,strese mi girdi diye geçirdiğim anksiyete de cabası. Sonucu dünyanın en güzel hissi olmasa çekilecek dert değil bu,hamilelik en ama en büyük hastalıklardan biri ve doğurmaktan başka da tedavisi yok o da neredeyse 1 sene sürüyor. Allah bütün hamileleri sağ salim kurtarsın ve toplum da şunu güzellemeyi bıraksın artık. Bunlar daha iyi günlerimmiş,böyle iyi gün mü olur hayatım mahvoldu(!)