Drysmsn Bende panik atak hastasıyım.. Ya da hastasıydım diyeyim.. 3 sene önce tanıştım bu hastalıkla.. Ve o dönemlerde cipralex kullandım.. Ve ilaç kullanırken hamile kaldım, hamile kaldığımı öğrendiğim gün kestim ilacı.. Ve odaklandığım tek şey bebeğim oldu.. Çünkü en ufak bir stres karşısında (ölüm korkusu) yaşıyordum.. Ama o andan itibaren bebeğim için herşeyin güzel olması gerektiğine inandırdım kendimi.. Derken 22 haftalıkken ölü Doğum yaptım.. Hopp tekrar başa sardık daha fazla ilaç kullanmaya başladım.. Baktım ki ilaçla da başa çıkamıyorum, babam kanser hastasıydı ve bana ilacı bırakmanı istiyorum dediği gece ilacı bıraktım.. Evet zorlandım çünkü ölümle daha çok iç içe olduğum bir ortamdaydım.. Hastanenin kanser katında her gün bir anons yapılıyordu.. Ardından babamı kaybettim ve ilacı hayatımdan tamamen çıkarttım.. Çünkü ilaçla sadece duygularımı bastırıyordum, asla kendim olamıyorum.. Evet ara sıra ataklar geliyor mu geliyor evet.. Ama kendinizin güçlü olduğuna inanır ve sakin olmanızı kendinize telkin ederseniz emin olun kısa sürüyor ve rahatlıyorsunuz..
Size tavsiyem şu an rahminizde olan minik mucizeye tutunun.. Ondan değerli hiçbir şey yok hayatınızda.. Ve siz iyi oldukça o da iyi olacaktır.. Ama siz panik halinde olursanız o da hayata geldiğinde bu şekilde huzursuz davranacaktır.. Dünyanın en güzel duygusuna sahipsiniz şu an.. Annelik ... ötesini düşünmeyin ve rahat olun..