Merhabalar ben bugün buraya oğlum yanımda uyurken yazıyorum ve hiç bu kadar duygusal hissetmemiştim. Hatta yazmak için bile hazır hissedemedim.
Öncelikle benim ilk gebeliğimdi ve herşey yolundaydı. 30. haftaya kadar. Bütün süreç boyunca doktorum rahim ağzı açıklık vs herşeyi takip etti ve hiçbir sorun yoktu. Bende bedenen iyiydim. Çalışıyordum çok hareketliydim. 29+6 da bebek hareketi hissetmedim ve ağrım vardı. Acile gittiğimde ultrasonla bakıp açıklığımın olduğunu söylediler. Ben bir hemşireyim. Ama bir acil doktoru tarafından bu kadar kötü hissettirilebilirdim. Açıklığımı görüp asla açıklama bile yapmadı. Kendimi tanıttım ne oluyor dedim hiçbirine cevap vermedi. Eşimi yanıma almadılar sedyeden inemedim. Yatışı yaptır gel dedi. ben yatış yaptırmaya giderken eşimle konuşup öyle yaptıracaktım ki onun aklına neyseki kendi doktorumu aramak geldi. Her zaman iletişimde olduğum doktorumu aramak bile aklıma gelmedi. Yatış için red verip kendi doktorumun çalıştığı hastaneye gittik ve serklaj yapıldı. 4 cm açıklığım vardı. Nst ye bağladılar. Takip ettiler. O gece hızlıca işlem yapıldı. Birgün sonra akşamüstü taburcu edildik. Yemek harici kalkmak yasaktı. Evde progesteran iğne yapmaya başladık. Damaryolumdan antibiyotik başladık. Çok büyük bir şok yaşasamda duygularımı kontrol edip süreci kontrollü geçirmeye çalıştık. İlk dönemde 34. haftayı görmekti hedefimiz. Yatağa bağımlı olma durumuna çok üzülmüştüm. 37. Haftayı gördüğümüzde çok duygulanmıştım. Buna doktorumda dahil ☺️ mükemmel bir doktora denk geldiğimi zamanla anladım. 37. haftada doktor artık eski hayatıma dönmemi istedi. Progestanı bırakmıştık. Ama ben yinede çok dikkat ediyordum. Kalkmamaya devam ettim. 38. haftanın sabahında saat 6 gibi ağrıyla uyandım. Baktığımda suyum gelmişti ama kanamam vardı. Doktorumla konuşup hastaneye gittik 7.30 gibi ordaydık. Sancılarım çok artmıştı. 9 cm açıklığım olmuştu saat 8 de oğlumu göğsüme koydular. Anlatamadığım çok detay var. Bir sürü ilaç kullanıp yan etkilerinden dolayı öleceğime bile inandığım anlar vardı. Hastane çantamı kendim hazırlayamayıp içeceğim bir bardak suyu kendim alamadığım anlarda çok ağladım. Pozitif doğum hikayem diyemiyorum. Ama hepinizi anlıyorum. Ve bu koku çok güzelmiş❤️ Allah hepinizin yanında olsun. Sağlık ve sabır versin.