İçim çok tuhaf okudum yazdıklarınızı bütün yorumları 😔 bende bir prematüre bebek annesiyim kızım 28+3de su kesesi patlaması sonucu doğdu doğum kilosu 1070 ertesi gün 968 grama düştü 44 gün kuvöz geçmişi var insan o günlerde bu süreç hiç geçmeyecek zannediyor hep bir çıkmazda hatta doğum yaptım odaya geldim diğer odalardan bebek ağlama sesi geliyor benim yanım bomboştu en çok ona ağladım 3 gün sütüm gelmedi çok uğraştım ama gelmiyordu bebeğime iyi bir anne olamayacağım diye ona ağladım 14 gün sonra hastaneden taburcu oldum bebeğim farklı bir şehirde biz farklı bir şehirde yaşıyorduk anne görüş saati geldiğinde ona ağlardım bütün bebeklerin annesi orda benim kızım yapayalnız kaldı diye bu liste öyle bir uzayıp gidiyor ki ama ben şimdi bir yandan pişmanlığını yaşıyorum stresten üzüntünden kızım daha kuvözden çıkmadan sütüm kesildi çünkü bebeğini görüp ona dokunamamak yada kucağına bile alsan geri vermek bunların ağırlığı gerçekten çok büyük insanı yıpratan bir süreç ama siz güçlü olun prematüre bebekler gerçekten minik bir savaşçılar kızım şu anda bir yaşında öyle akıllı öyle neşeli bir bebek ki uykusundan uyanırken bile asla ağlamıyor siz kendi psikolojinizi koruyun öncelikle en kısa sürede bebeğinize kavuşacağınıza inanın Rabbim inşallah en kısa sürede kavuştursun sağlıklı sıhhatli şimdi ikinci çocuğuma 32 haftalık gebeyim ne hissedeceğimi bile şaşırıyorum bazen inşallah hepimiz sağlıklı sıhhatli kavuşalım evlatlarımıza 🙏🌸