4oglanannesi sizin görmedim dediğiniz ilişki bizim gelinle benm annem arasındaki ilişki tam olarak. Yeri gelir gelini benden üstün tutar annem, onu över beni yeter. Aynı şekilde ben ve gelin de gelin görümce gibi degilizdir. Hatta kız kardeşim olmadığı için bebeğime Merve teyzesi diye tanıtıyoruz gelini. İyi niyetlidir, art niyet düşünmez, kötülük düşünmez. Kendine göre tabi ki iyi ve kötü huyları vardır ama hangimizin yok? Yeni evli değildi, 2 yıllık evliyken çocukları oldu ve o zamanki ilişkileri annemle nasılsa şimdi de öyle. Yani başlarda yeni evliydi diye farklı düşüncede değildi. O sebeple tamamıyla psikolojik durum olduğunun hepimizin farkidnaydik. Dedgim gibi kayinvalidemi ben de severm, hatta acırım tüm torunları kendisi büyüttü resmen, iki büklüm kadın. Herkesi kendinden önce düşünür, kendi canını hiç düşünmez, benm bebeğime de gayet iyi bakacağını bilirim ama ben yine de annemden yanayım mesela bir tık. Yani bebeğimin bakımında kayinvalidemden daha fok annem destek olsun bana isterim. Bu kayinvalidemi sevmediğim anlamına gelmiyor ama elbette ki anneme nazım da geçer, laf de ederim, söz de soylerm. Anneler alınmaz kırılmaz ama kayınvalidemin kalbini kırarım diye korkuyorum mesela. E hal buyken ben lohusayken kayınvalideme belki çocuğumu hic vermeyeceğim, o anki psikolojimi bilemem. Herkesi kendinizle bir tutmayın. Bizim gelin kendi çocuğunu kendi kucağına bile almadı bir iki hafta boyunca. Sadece annesine güvendi, çocuğu istemedi, annesi baksın istedi, birkac ay sonra annemle kendisi baktı çocuğa vs vs. Bunun olgunlukla, anlaşmayla alakasi yok yani. Dediğim gibi herkes bir değil, herkesi aynı kefeye koymayın. Herkesin psikolojisi farklı olabiliyor. Kendisine bile guvenmeyio sadece annesine güvenmek bencillik değildir, en güvendiği kişiye emanet etmektir yavrusunu ki bu da gayet normal bir durum. Annesinin nasıl çocuk büyüttüğüne kendi gözleriyle şahit olmuştur ama anneminkini bilemez. Bu art niyet değil.