Cerennn9 seni çok iyi anlıyorum canım çünkü aynı şeyleri bende yaşadım ve dediğim gibi bu gebeliğimde lekelenmelerim olunca bunda bile o zaman yaşadığım şeyler sanki dün yaşamış gibi hep aklımdaydı kalbimdeydi o anlatı tekrar yaşadım ve şimdi bile hergün her an acaba hala kalbi atıyor mu gelişmesi devam ediyor mu diye aklımda dönüyor ama buna da şükür çok takılmamaya çalışıyorum benim abimin 9 senedir deniyorlar ama çocukları yok olmayanları senelerce bekleyenleri düşünerek şükrediyorum acı bile ağrılar bile olsa bunları yaşayabilmek bile bir şükür sebebi olarak görüyorum geçmişe takılmamaya çalış önüne bak daha çok uzun bir hayatın var birçok fırsatların var hayırlısını iste gebeliğin durmasının sağlıklı gebelik olmayacağını söylüyor doktorlar sakat eksik uzuvlu dogmasından onun acılarını yaşatmasındansa bebeğin gelişiminin durması belki daha hayırlıdır bu şekilde düşün. Ben ilk düşük yaşadığımda kendimi suçladım eşimi suçladım nefret ettim bende boşlukta hissettim seni çok iyi anlıyorum annelik duygusu bebek rahme düştüğünden itibaren başlıyor çünkü haftasının hiçbir önemi yok bencede, ama bu hayat ne olursa olsun insanlar ne acı çekerlerse çeksinler onunla birlikte yaşamayı öğreniyoruz sende önüne bak geleceğine bak geçmişte takılı kalmamaya çalış canım