zgeGen Ahhh ahh sorma! Sene 2007 Eylül ayı 36 haftalığım ikinci oğlum için doktoruma gidecem. İlki sezeryan olduğu için ikinci de sezeryan olacak. Doktorum çağırdı son kontrolleri yapar 38. haftada alırız bebeğini dedi. Bende tamam doktor günümü söyler ona göre evi temizler, kendimi temizler giderim diye türlü planlar yapıyordum. Doktorun dediği gün gittim oturduk konuştuk tahlilleri tetkiklerin yapılsın odana karar ver falan 1 saat sürdü. O esnada bende değişik şeyler oluyor ama daha önce yaşamadığım için anlamadım ve bilemedim. Ne mi oldu nts de ve tahlillerde sancım olduğu ortaya çıktı. Bebeğin kalp atışı yavaşlamış dooğğğruuu ameliyata dedi doktorum yerinden kalkarak. Ben şaşkın eşim şaşkın. Hazır değilim aklımdan türlü şeyler geçiyor. Bebeğin hiçbir şeyi yanımızda yok! Aman Allah ım bir telaş bir telaş ki sormayın. Hemşire geldi beni hazırlayacak. Dedim çok özür dilerim ama ben hazır değilim utanıyorum dedim. Olsun aç dedi eğer çok uzunsa jilet getirecem dedi. Ben yüzümü kapatarak gösterdim. Oooo bu ne ki biz neler gördük dediler gerek yok uzun değil dediler. Ben yinede verdikleri jiletle üstün körü hissettiğim kadarını aldım. Ama aklım hep bebeğimdeydi ya birşey olursa olduysa 🤔 beni korkutmamak için mi söylemedi aklımda deli sorular. Kıl tüy umrumda değil aslında. Eşim gitti bebeğimin kıyafetini almaya, annemi, annesini almaya. Yalnızım teselliyi hemşireler veriyor. Ağlayacam kimsem yok 😪😪😪 offf çok kötüydü. Neyse eşim gelene kadar bebek doğdu bile hastane beziyle bezleyip üşümesin diye kuveze koymuşlar. Ben hala bişey var niye kuveze koysunlar diyorum. Tabii eşim heyecandan telaştan olan kırmızı ışığa yakalanarak ancak geldi. Bebeği giydirip verecez dediler..... Böyle uzayıp gider. Uzun oldu ama ne macera ne macera. Sadece şunu diyorum. Bırakın kılı tüyü herhangi bir durumda bir permatikle sorun çözülür sağlık olsun, 35 haftadan sonra hastane çantasını hazırlayın ve arabanın bağajına koyun. Sağlıcakla kalın 😉😉😉