İstenmeyen gebelik

nazan-

Aranızda istenmeyen gebelik yaşayan var mı ?
Nasıl atlatıyorsunuz süreci nasıl kabullendiniz ?

Tlyysf

nazan- bende başta istemedim kabullenmek 9. Ay son 5 gün hala daha hayatım kaymış gibi hissediyorum kabullenemiyorum😔2. Çocuk tek çocukla kalmak istiyordum eşimin diretmesi yüzünden oldu.
Zorla olmuyor bazı istekler inşallah doğum yapınca kırılır bu isteksizlik dua ediyorum.

muphem

nazan- ben 😞 kpss ye hazırlanıyordum son iki senedir, orayı zorlayacaktım yine.. aynı zamanda ücretli öğretmenlik yaparım dönem başı diyordum. 3 yaşında kızım var kreşe yazdıracaktım ve kafama göre takılacaktım artık güya daha özgürdüm ama ansızın hamile olduğumu öğrendim bir hafta gecikmeyle..😬 ama tabi yukarıdaki arkadaşın dediği gibi başta istemesem çok ağlasam da şimdi birkaç gündür hareket hissetmiyorum diye tedirginim.. annelik duygusu Allah tarafından yükleniyo sanırım hemen. 5+3 te kaset testte öğrendim, 9 hafta bitmişti kabullenmiştim

Rafaelli

nazan- bende başta kabullenemedim,tek cocukla kalmak istiyordum şimdilik ama kabullenmemde kısa surdu, cunku yıllarca(4yıl) hasretiyle yaşadım 🤩🤩2ciyi beklemedeyiz

hepoyleolurzaten__

nazan-

Bebeğiniz bunu hissediyor evet belki yeni rahiminize düştü ama rabbim alırsa üzülürsünüz bazı annelerde oluyor hamilelik korkusu ama kucağınıza alınca hepsi gecicek burda anne olmak için çabalayan insanlar var onları gözünüzün önüne getirin neler yapıyorlar evlat sahibi olmak için o evlat kokusunu içine cekebilmek için bunları düşünün rabbim içinize ferahlık versin ❤️

CeylanAk

Ben ikizlerden sonra düşünmüyordjm sürpriz oldu etrafımda destek verenler olduğu için kabullenmem kısa sürdü şimdi az hareket etmesin endişeleniyorum annelik işte

nazan-

İlk gebeliğim ve içimde asla annelik duygusu yok
Genel olarak hayalim hiç bi zaman çocuk sahibi olmak olmamıştı üstelik korunuyordum da ama hamile kalmışım
Burada okuyorum çoğu anne çocuğunu büyük bi heyecanla bekliyor yada onun için endişeleniyor bana bu duygular çok uzak
Benim kendime dair başka planlarım hedeflerim vardı şuan hepsi çöp oldu (:

nazan-

muphem
Bende kpss zorluyordum 29 yaşındayım ve artık hayatımda kendimi mesleğini ele almış olarak görmek istiyordum.
Meğersem sınava 2 kişi olarak gitmişiz.
Puanım da atanmam için bana pek umut vermiyor
Çocukla birlikte ve ilerleyen yaşımla kendime dair umudum yok
Bir beden de iki yabancı gibiyiz bağ kuramıyorum onunla

ardenmom

muphem merhaba görür müsünüz bilmiyorum, ben de yeni hamile olduğumu öğrendim. İstemiyorum inanamıyorum ve üzgünüm. Bu duygularla başa çıkabildiniz mi alıştınız mı

nazan-

hepoyleolurzaten__
Çok haklısınız onunda hissettiğini biliyorum ve onun adına üzülüyorum onu da başından beri onu isteyen seven ve tatlı tatlı konuşan annesi olsaydı
ama gerçekten duygularımı ve hislerimi bi anda yok edemiyorum ve çoğu sabah uyandığımda ilk işim ağlamak oluyor
İnşallah hayırlısıyla geçer bu duygular teşekkür ederimm

muphem

nazan- ben de 28 olucam birkaç ay sonra.. geç kaldım hissi var bende de. Hazır ilkini büyütmüşken o ara biraz daha dişimi sıksam bi yerlere gelirdim belki ama nasibi varmış diğer kızımın da.. bizim dışımızda bir plan yapan daha var. Aldırmayı düşünmediğin takdirde bebeğinle kurman gerek geleceğini. Hedeflerimiz baki, sadece bunu çocukla yapmak zorunda kalıcaz. Belki daha zor olacak ama daha hırslı olacağız. Ben ilk kızım bir yaşını geçince ciddi anlamda çalışmaya başladım kpss ye ve yeterli puanı alamadım. Aşırı ağladım iki gün kendime gelemedim. İster istemez evden ve çocuktan da fedakarlık ediyorsun çünkü. İkinci senemde bu sene o kadar kasmadım çünkü sınavdan bir ay önce hamile olduğumu öğrendim ve mide bulantılarım vardı. Sınava girebildiğime şükrettim fakat sonuçlat açıklanınca ahh dedim biraz kassaydım yapabilirdim. 🥲 şimdi 18+1 bebeğim ve içimde hala ders çalışma isteği var. Kpss bağımlılık yapıyor cidden. Sizin haftanız erken sanırım ondan bağ oluşmamış olabilir ama zaman içinde içinizde sevgi ve koruma içgüdüsü belirecek bakın görün. Ben 9. Haftaya kadar hamile olduğumu bile idrak edememiştim, hatta benim bu uygulamayı indirme ve kaydılma sebebim bebeğin kaç günlük olduğunu falan aklımda tutamıyodum umursuzluk işte.. buraya kaydedeyim de buradan takip ederim diyodum. İlk kızımda böyle değildim. İşte insan istemeyince o heyecan olmuyo. Ama şu am böyle değilim tabi ki.. en ufak olumsuzlukta karnımda bebeğim için endişelenmekten kendimi alamıyorum.

muphem

nazan- ve sizi aşırı iyi anlıyorum özellikle bu hamileliğimde ben de çok ağladım durup durup ağlıyordum, artık eşim dedi ki bu kadarı isyana girer… ikimiz de istemiyorduk ama olan olmuştu artık ağlamak çözüm değildi. Hiçbir şeyi değiştiremeyeceğimi kabul edince rahatladım biraz. Bugün bu bebeği milyonlarca isteyen ve sahip olamayan kadının içinde Allah bana vermiş, hem de bu kadar dikkat ederken. Demek ki onun gelmesi gerekiyormuş diyorum kendi kendime.. siz de kendinizi biraz rahat bırakın, dünyanın sonuymuş gibi hissediyo insan, eyvah hedeflerim rafa kalktı hayatım kaydı! Hepsini hissettim yaşadım. Ama yinr başarabiliriz, yine gireriz sınava, yine kazanırız nasibimiz varsa. Umutsuz olmayalım

nazan-

muphem
Ben bu sene iyi puan alacağıma çok inanmıştım çünkü gerçekten iyi hazırlandım ama sınavda olmadı heyecan mı ne bilmiyorum ama kitlendim kaldım sanki sınavda aşırı moralim bozulmuştu asla kendi potansiyelimi yansıttığım sınav olmamıştı
Sonra üstüne bebek haberi aldım psikolojim iyice pert oldu.
Evet artık çocukla birlikte daha çok fedakarlık vericez hedefimiz hayalimiz için ne yazık ki daha çok yıpranıcaz valla Rabbim yardımcımız olsun ve hayallerimiz den çok daha güzelini nasip etsin maddi manevi.
Ben şuan 15 haftalık hamileyim ama hala çok zorlanıyorum onun için şuan yaptığım tek şey sağlıklı beslenmek duygusal bağım ya da annelik duygusu hala yok

nazan-

muphem
Bu duygular ve hisler sadece bende var sanıyordum ama yalnız olmamak bazen insana iyi geliyor, teşekkür ederim cevaplamaların için canımm
Ben de tam olarak bunları düşündüm dünyam yıkıldı hayallerim çöp emeklerim çöp oldu tekrardan nasıl ayaklanıp kendime güvenip ayağa kalkıcam ben diye çok ağladım, çünkü geçen sene babamı kaybettim ve kaybettikten 2 ay sonra masa başına geçip sınava hazırlandım hali hazırda çok zor bi psikolojiyle bu iş güç meseleleri için yola koyulmuştum
Ama dediğiniz gibi bu hayatta değiştiremeyeceğimiz bazı gerçekler var.
Ölüm ve doğum gibi mesela. kabullenmek zor olsa da değişmeyeceği için yapacak bişey yok
Bemim eşim çok mutlu çünkü ilk gebeliğim ve o hep çok istiyordu ama aynı şekilde o da benimle konuştuğun da isyana girecek düşüncelerin sözlerin artık dikkat et dedi.
Allah yardımını ve merhametini eksik etmesin üzerimizden ve bize bu yolları kolaylaştırsın canım

Zhra42

nazan- Bende tam zorlanıyorum istemiyorum dedim hamile kaldım ama benim 4.gebeligim daha öncesinde derdim yani istiyorum Birtane daha olsun diye ama sonrasında zorlandığımı fark ettim ama olsun nasipten öte yol gitmezmiş nasibi varki oldu Allah sağlıkla kucağımıza almayı nasip etsin inşallah

Alya06

ardenmom ben de bu duyguları 38 yaşında 2.ye hamile kalarak yaşayan biriyim ☺️ve kesinlikle tek çocuk yeterli diye düşünenlerdendim ama manevi yanınız güçlü ise taktire tedbirin fayda vermediğini düşünmek alışmanızı kolaylaştırır. Nasip Rabbim yaratmak istemişse buna kimse engel olamaz ben de çok ağladım atlatamadım ilk aylar sanki dünya başıma yıkıldı bütün düzenim alt üst oldu planlarım bozuldu vs ama sonra haddimi aştığımı fark ettim tevekkül ettim bize şer görünen hayırlıdır biz bilemeyiz inşallah siz de bu açıdan bakabilir ve bu mucizeyi kabullenip tadını çıkarırsınız 🤗

muphem

ardenmom duygularla başa çıkmak ne kelime, şimdi bebeğimle ilgili bazı sıkıntılar çıkıyor -inşaallah aşılmayacak şeyler değil- ama ben deli gibi korkuyor aynı zamanda üzülüyorum onun için… Allah öyle bi bağ kuruyor ki aranızda görünmeyen, fikirleriniz değişmişken buluyosunuz kendinizi. Öncelikli adım kabullenmek. Eğer ki aldırma yönünde bi istikametiniz yoksa ne kadar erken kabullenirseniz o kadar iyi.. ben şimdi o ilk ağlayışlarımı, belki isyan edişlerimi hatırlıyorum da kendimi suçlu hissediyorum, bebeğimle ilgili en ufak imtihanı şükürsüzlüğüme bağlıyorum. Neticede bu yavrular bize Allah tarafından ikram edildi, biz, eşimiz ve kendimizin dahli olmadan da olmadı sonuçta. Evet hala aynı düşüncedeyim aslında, hayatım eskisi gibi olmayacak. Zaten ilk çocuktan sonra da oldukça fazla değişmişti benim içşn. Tek çocukla bile kpss süreci yıpratıcıydı, hayallere hedeflere ulaşmak tek başına başarmaktan daha zordu. Ama denedim, yine denerim zamanı geldiğinde inşaallah. Kendimi bu düşünceyle strese sokmak istemiyorum bu süreçte… zaten stresli şeyler oluyor yeterince. Sizin de düşüncelerinizin kısa zamanda değişeceğini düşünüyorum🌸

Kir_papatyasiii

ardenmom canım benim de bir kızım var kızım tek yeter diyordum eşim bir aralara hep istiyordu sonra hiç konuyu açmamaya başladı sonra adet tarihimi sordu söylediğimde anlamsiz şekilde güldü meğer ben korunduğunu düşünürken o yapmış yapacağını şuan ikizlerime hamileyim 33 haftalık olduk çocuklarımdan birinin kalbinde bir sorun var bunu yazarken bile içim yanıyor evet istemeyerek oldu ama şuan dünyadaki tek istediğim onlara birşey olamadan dünyaya getirmek

nazan-

ardenmom
Şuan 2 ay kaldı doğumuma ve çok şükür o ağır psikolojiden biraz daha kurtuldum. Zor oldu ama kendimi büyük birşey başarmış gibi hissediyorum.
Tek çözüm kabul etmek ama bu kabullenişi yaşamakta çok zordu
Öncelikle duygularınızı yaşayın kendinize asla kızmayın.
Sizi gerçekten anlayacak yargılamayacak kişilere duygularınızı açın, ben öyle yapmıştım duygularımı sadece benim nazımı çekeceğini bildiğim kişilere %100 anlattım.
Her ne kadar herşey kendi içinde bitiyor olsa da çevre desteği de çok önemliymiş. O an yoğun duygulardan anlamasan da sonrasında çevrenin desteğinin sana çok iyi geldiğini anlıyorsun
Beklemedğiniz bi durum olduğu için kabul edemiyor olmanız o kadar normal ve doğal ki sizi çok iyi anlıyorum.
Zaten eninde sonunda sevgisi yüreğine gelecek o bağ kurulacak.
Bastırılmış duygularla kabulleniş yaşamak yerine hislerinle kabullen
Çünkü bi yerden sonra zaten insan çözüm aramak istiyor ümitsizlik batağından o dipsiz kuyulardan çıkmak istiyor tek çözüm de süreci kabul etmek oluyor(:
Çözüm en başından beri belli aslında ama çözümü dahi kabul etmek zaman alıyor o zamanı tanıyın kendinize
Sonrasında bebeğinizle de bağınızı kurmaya başlarsınız
Küçücük bedeniyle kabullenişimi sabırla bekledi oğlum.
Kabulleniş bana hayallerimi geri vermedi ama hayallerim için kendimi toparlamamı sağladı.

ardenmom

Alya06 İnşallah olumsuz düşünceleri kafamdan atamıyorum sonra da düşündüklerim için tekrar kendime kızıyorum. İlk çocukta ne kadar mutluydum şimdi üzgün olduğum için kendime kızıyorum Allaha sığınmaktan başka çarem yok şuan.

ardenmom

muphem inşallah sağlıkla kucağımıza alırız. Maddi manevi hazırlıksız yakalandık. Ve korunmamıza rağmen hamile olduğumu öğrendik. Ben atanmaya odaklanmıştım. Şimdi hamile olduğumu öğrenince hayatım bitmiş gibi geldi. Tekrar doğum yapmak çok korkutucu geliyor. Hiçkimseye söyleyemedim kendim kabul edemediğim için daha. Allaha sığınıyorum başka çarem yok

Ozlemdemir

nazan- istenmeyen derken. Ansızın korunduğum halde olan mı?

Alya06

ardenmom ben sağlıklı bir gebelik geçirmek için terapiye gittim dr bana her şey bizim kontrolümüzde değildir ve her zaman düşündüğümüz yaşadığımızdan ağırdır dedi yani kafamızda büyüttüğümüz şeyler yaşarken o kadar da zor gelmeyecek sağlık olsun zaman hızlı geçiyor bakalım minnoşlar bize ne hikmetlerle gelecek ☺️

ikibebeliannis

nazan- bende de aynısı oldu hiç planlamadıgımıx bi zamanda 3.çocuga hamile kaldım
Allahım affetsin içten içe resmen istemiyordum ama dilim ile isyan etmekte istemiyordum rabbim affetsin
Yaklaşık 18.haftada hareketini hissettim
İki kızım var erkek olacağını öğrendim
Sonra yavaş yavaş alıştım
Hala bile tuhafıma gidiyor bazen hamile olmam ama doğurmama 1 ay kaldı 😂Allahtan gelen başımızın üstünde

Sonraki Sayfa »