Yazan, soran, beni merak eden herkese öncelikle çok teşekkür ederim burada aile olduğumuzu hissettim. Kendi yakınlarım bile sormazken burada heryerden mesaj aldım🥹
Doğumum 15 Ağustosta gerçekleşti. 2 gün öncesinde zaten heyecan ve stresten uyuyamadım keşke uyuya bilseymişim 😶🌫️
Doğumun olduğu gün saat 7 de yatışım yapıldı. Sorular sorulup nstye bağlandım daha sonra damar yolum açıldı. Benim canım acıdı şahsen damarlarım da ince çünkü ama tabi ki dayanılmayacak gibi değil.
Saat 8.30 da beni odadan almaya geldiler. Orada ağlamaya başladım. Aslında korku yoktu kendi kendimi korkutmaya başladım. Sonuçta ameliyat olucam kesin ağrım sızım olacak kesilicem vs vs kafamda kurdum hep.
Ameliyathaneye geldiğimde tekrar ölçümler yapıldı damar yolundan sürekli ilaç veriyorlar haliyle verdikleri ilaç yakıyor…
En korktuğum ana geldik belden iğne vurulması…
İnanın iğneyi hiç hissetmedim sadece verdikleri ilacın dağılmasını hissettim. Anında bacaklarınız ısınıyor o kadar. Sonra yatırdılar hareket ettirememeye başladım. Bacaklarımı ikiye ayırıp sondamı taktılar onu hissettim mesela ama acı olmadı hiç.
Hissi size şöyle anlatıyım bir kere her dokunmayı hissediyorsunuz sadece acı sıfır. Ama tabi dokunmayı bile hissetmek korkutuyor.
İlk yattığımda midem bulandı 2 kez damardan ilaç verdiler hemen bulantım geçti. Doktor her yaptığı işlemde şimdi şunu yapıcam şimdi bunu yapıcam diye konuştu benimle.
Eşim o sıra geldi zaten o geldikten 2 dk sonra bebeğimiz doğdu🥹❤️
Size o duyguyu anlatamam. Hemen yan tarafta temizlediler sildiler yanımıza getirdiler. Sonra eşimle bebeği çıkardılar beni dikime aldılar 😂
Dikilme sırasında artık korkum gitmişti 15-20 dk içinde odaya çıktım.
Sütüm hemen geldi çok şükür. Bebeği emzirdikten sonra 3-4 saat içinde uyuşmam geçti gelip sondamı çıkardılar. Öyle aman aman bir acı olmadı 10 saniye sürdü anlık yani. Sonra altıma bez bağlayıp kanama kontrolü yaptılar hemşire karnıma masaj yapar gibi bastırdı ama hiç acımadı uyuşmam geçtiği halde. 1 saat sonra yürüttüler
İlk kalkış çok zor olmadı. Benim sadece doktorun en son attığı dikiş yeri yanıyordu hala öyle bugün 7. Günüm mesela asla bütün karnım acımadı.
1-2 tur attım yattım yatarken hiç sıkıntı yok kalkınca sadece yanma oluyor o da dayanılmaycak gibi değil sakın korkmayın. Ben kan alınırken bile kötü olurdum hiçbir evrede kötü olmadım bu süreçte.
Ben hastanede 2 gece yattım. Çok zordu yalan söyleyemiycem gece rahat uyusun diye 2 kere mama verildi o bebeği rahatlattı. Sezeryanda süt biraz geç geliyor çok normal sakın korkmayın şu an çok şükür sütüm kendi akıyor öyle söyliyim.
Bu süreçte ennn çok acıyan şey damardan verilen antibiyotik. Ne epidural ne kesik mesik hepsi hikaye o ilaç varya düşman başına sanki biri elime kızgın yağ döküyor öyle bir acı… 3 kere yaptılar bana.
- Gün çıktık evimize geldik. Çok şükür korktuğum gibi olmadı ben çok gözümde büyüttüm. Canımda tatlıdır ona rağmen hiç zorlanmadım. Sadece en büyük tavsiyem size gerçekten yardımı olan biri yanınızda kalsın gerisi boş. Sizi mutsuz edecek insanları asla yanınızda tutmayın. Öyle değişik bir dönem ki kimseyi umursamayın.
Ben 11 kilo aldım 79.5 ile doğuma girdim bugün 7. Gün 72.5 e düşmüşüm.
Benim hikayem bu şekildeydi ayrıntılı yazmak istedim merak ettiğiniz başka birşey varsa sorabilirsiniz. Hepinizi öpüyorum❤️
Ayrıca hastane yanıma aldıklarım-gerekli gereksiz eşyalar için post açacağım eminim çok yararlı olacaktır 💕