Anneliğe Dair Korkularınız Var Mı?

Nurnisanur · 2024-07-12T08:28:03+00:00

Her anlamda iyi bir anne olabilecek miyim diye düşünen tek ben olamam dimi?

Aslisko

Nurnisanur benim için büyük bir bilinmezlik daha önce hiç kırkı çıkmamış bebeği kucağıma almadım, emzirme nasıldır bilmem , hasta olsa ne yaparım bilmiyorum ama korkmuyorum da çünkü bilmiyorum 😃

ozzyyyyum

Nurnisanur inanılmaz şekilde bende de var.. bazen düşündükçe işin içinden çıkamıyorum özellikle de sezaryen korkum var ama tek sebebi ya bebekle ilgilenemezsem diye.. Annelik gerçekten çok farklı bir şey sanırım..

Meltemm21

Nurnisanur bende yetebilme korkusu yaşıyorum herkesten herşeyden nasıl koruycam istediğim şekilde eğitim verebilirmiyim şuan asla yapmam dediğim şeyleri yapmaktan korkuyorum

Aslicann

Evet anneliğe dair hiçbirşey bilmiyorum iğrenç bir çocukluk geçirdim çok fedakar bir anneye sahipte değilim bende öylemi olurum bilinçsizmiyim hiç bilmiyorum bazen çok bağlı hissediyorum bazen korku oluyo içimde doğumla alakalı değil ama sırf minicik bişeye yetememe duygusu çok fazla

Nurnisanur

Aslicann Allah yardımcınız olsun inşaAllah güzel bir anne olacaksınızdır :)

Nillssunal

İlk öğrendiğimde kabullenmesi çok zor oldu onun sorumluluğunu almak çok zor geldi çok ağladım aynı zamanda şiddetli bulantılarım ve mide yanmasıyla daha da kötü hissediyordum ama içimde büyümesine şahit olup hareketlerini hissetmeye başlayınca aslında ne kadar mucizevi bir şey olduğunu farkettim daha da bağlandım şimdi doğması için çok sabırsızım ve böyle bir duyguyu yaşadığım için kendimi çok şanslı hissediyorum ayrıca genç anne baba olmanında avantajı olacak ileride yani her açıdan şana gerçekten herkese nasip olur umarım

Cudana

Var, olmalı da bence. Sınav kaygısı gibi, ne çok yüksek ne çok düşük düzeyde olmalı. Ama olmazsa da olmaz. Yıllardır kedilerime çok iyi annelik yapıyorum eşim de babalık yapıyor. Konuşamayan canlıların sorumluluğunu çok iyi biliyoruz, ne kadar hasta uykulu olursam olayım dışarda baktıklarımın bir sesine hemen uyanır koşarım. Miyavlama sesini ayırt ederim aç mı acı mı çekiyor vs. Çocuğumda da ekstra hassas olacağıma eminim. Ama mutlaka hatalar yapacağıma da eminim. Bilmediğim çok şey var ve hep olacak. Amacım minimum hata ve aynı hatayı tekrarlamamak. Geri dönülmez hatalar yapmamak, öngörü kapasitemi hep geliştirmek. Öğrenmeye kapalı olmamak, psikolojiye ve fizyolojiye dair öğrenebildiğimi öğrenmeye çalışmak.

Crnsln

Bende 39 haftalık hamileyim ama sanki ben doğurmıcakmışım gibi. Hatta hamileyken bağ kuranlara mesela anlam veremiyorum. Ben pek bağ kuramıyorum. İsteyerek yaptık beneğimizi ama çok korkuyorum doğduktan sonra ki süreçten de çok korkuyorum nasıl anne olucam hiçbir fikrim yok. Konuşalım nasıl geçicek depresyona girecekmiş gibiyim. Ben gibi hisseden insanlar olmasına sevindim açıkçası

Nurnisanur

Crnsln bir sürü bizim gibi insan olduğuna göre sevinelim normal bence bu durum 👍

momofmychildren

Crnsln ay ben de tamamen böyleyim doğumum yakın ama sanki ben doğurmayacagim da başkası doğuracak gibi henüz o hissi yaşamıyorum

Ceylin07

Nurnisanur benim de doğumuma az kaldı bence bu 9 ay süreç beni anneliğe psikolojik olarak hazırladı ve bu çocuk planlı bir çocuktu çok istedik ilk hamile kaldığımda korkuyordum ama artık korkmuyorum elbet zorlukları olacak uykusuz kalıcam yeri gelince erkenden uyanıcam ama değer😊🥰

NilsunThmz

İlk hamileliğim. 30.haftadayım şuan. Bu zamana kadar bu kadar dank etmemişti ama artık gerçekten bir bebğim olacağını düşünmek, onu büyütmekle sorumlu olduğumu bilmek bazen kafayı yedirtiyor. Bir insan yetiştirmek, düzgün yetiştirmek hayattaki en zor şey bence. Doğumdan o kadar korkmuyorum ama doğduğunda ona yetebilecek miyim, bakabilecek miyim korkusu var. Nasıl olacak, bebek bakımına dair bişey bilmiyorum sonuçta ilk olacak nasıl yapıcam yapabilecek miyim diye durup durup düşünüyorum. Sonrasında diyorum ki ne çocuklar var ne şartlarda büyüyolar, ben istedikten sonra gayet düzgünce büyütebilirim. Çok karmaşık durumlar🤯

Adsizbiri

Benimde üçüncü çocuğum hepsi ve kocam nasıl olucak bilmiyorum🤭🙈🙈

Hhjkk

Nurnisanur her anlamda saçma sapan korkularım var. Hatta geçen gün lohusa sendromuna hamileyken girdim herhalde dedim. En başından beri lekelenmeli, kanamalı bir hamilelik geçirdim. Plesantasinin normal olmadığını ve damarlarda daralma olduğunu öğrendim. Ya bundan kaynaklı ya da tamamen psikolojik bilemiyorum hep bir korku var içimde. Bir şey olacakmış gibi. Rüyamda görmüyorum diye bile kafama takıyordum neden görmüyorum bir şey mi olacak diye. Herkeste var mı bu korku bilmiyorum. Bakabilecek miyim, sigara içen bir suru insan var etrafımda onlardan koruyabilecek miyim, bilinçsiz insanlarla bas edebilecek miyim Ay çok değişik değişik şeyler…

Lilaaaaa

Sadece bu kadar kafasına takan benim sanıyordum. Şu yazılanları okudukça yalnız olmadığımı anladım mutlu oldum. Ara ara ağlama krizleri geliyor yapabilecek miyim, iyi bir anne olabilecek miyim ya yetemezsem. Ömrümün sonuna kadar bu sorumlulukla baş edebilecek miyim? Psikopat kontrolcü bir anne mi olacağım daha bir sürü şey.. valla çok zor iş annelik insan başına gelmeden anlayamıyormuş. Hiç kasmam sanıyordum oysa. 27+3 te bana bunları düşündüren minik kız doğunca kim bilir neler düşündürecek. Sağlıkla alalım kucaklarımıza bebişlerimizi sonrası zaten bizim için delilik 🥹

seddackr

Haftalığım bende zaman zaman nasıl bakcam nasıl giydircem küçücük bebeği yıkamayı becerebilecek miyim diye düşünüyorum. Geçtiğimiz haftalarda da artık eskisi gibi olamayacağım hayatım bitti bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak diye ağladım… öte yandan bir an önce de kavuşmak istiyorum. Çok değişik valla…

Cnsgumus

Nurnisanur şöyle çevremdeki herkes çok gençsin hayatını yaşa ne vardı bu kadar erken yaptınız gbi gibi şeyler söylüyolar bende eşimde 25 yaşındayız çocuk doğduğunda 26 oluyoruz doğum olduğunda iki senelik evli olmuş oluyoruz bilmiyorum kime göre neye göre erken beni tedirgin eden gerçekten erken mi oldu düşüncesi onun dışında çalışıyorum aileler yanımızda değil çocuğa bakacak kimse yok bakıcı tutmamız gerekecek kendi annem rahatsız gelip bakamaz kayınvalidem gelip kalsa kendi annem bile olsa gelip uzun süre kalmasını istemem ben rahat edemem yani mantık tarafından bakılırsa sanırım uygun bi zaman değil ama ben iki ay önce ertesi gün hapıyla gebe kaldım kimyasal oldu ondan sonra da korunmadık allah verdi biz üç sene sonra çocuk düşünüyoruz diyoduk belki bize bi işaret bu beklememeliyiz dedik umarım süreç sağlıklı ilerler hayırlısını diliyorum her zaman 💖

lidyamom

Daha çok fizyolojik ihtiyaçları konusunda korku var bende besleme konusu, emzirme olayı yolunda gidecek mi korkusu var onun dışında şimdiden inanılmaz seviyorum onu 🌸

Prensesannesibir

Annelik korkum yok çok şükür sadece doğum korkum var ilk doğumum çok zordu

neslsah-1

Nurnisanur var bebeğimle ilgilenme açısından süphem yok şimdiden başladım onunla konuşmaya bana tepkileri çok hoşuma gidiyo , ama korkuyorm onu koruyamamaktan biliyosunuz duyduklarımız vs gidişat hiç iyi değil insan cevresinede güvenini kaybediyo bu yüzden sanki eşim bile benden çok onu sevmiyomuş koruyup kollayamacakmış gibi düşünüyorm bilerek değil tabiki bu düşüncem nasıl aşıcam bilmiyorm :/

« Önceki Sayfa Sonraki Sayfa »