Elanurakgun22 seni o kadar çok iyi anlıyorum ki bende öyleydim hatta ailemi çok üzücem diye içimde tutmaya çalıştım istediğim gibi dışarı yansıtamadı. Tabi ailem farkındaydı çok söyledileri destek almamı ama ben hep reddettim. Sonra öfkemi kontrol edememeye başladım ve bebeğimle ilgili takıntılarım ortaya çıkmaya başladı. Mesela ilk zamanlar yoktu sonra sonra ortaya çıktı meyve yiyememeye başlamıştım. Ben normalde de çok meyve yiyen biri değilimdir ama hamileliğimde o kadar çok envayi çeşit meyve istediki canım hepsinden sanki kilo kilo yemiştim. Meyve yedikçe bebeğim aklıma gelmeye başladı ve hiç yiyemez duruma geldim. Zaten gün içerisinde durduk yere ağlamalarım hiç azalmamıştı. En son destek aldım o şekilde birazda olsa toparlayabildim. Biraz uzun yazdım özür dilerim bunları okurken belki seninde aklına bir sürü şey gelicek ama bunları destek almadan atlatmak pek mümkün değil sanırım. Eğer ileride kendini hazır hissedersen çok fazla erteleme benim gibi