cerennncee yeterince dirayetli çıkmamak değil gerçekten zor bir şey, kendinize yüklenmeyin. Hele de kolik bir bebiş varsa ortads, insan yorgunluktan öte çaresiz hissediyor. Yorgun olmanız da gayet doğal. Anne olmayı çok sevdim ben, arkadaşlarım ne kadar sakinsin sabırlısın diyordu, sanki antidepresan almış gibisin dedi yeni birisi, ne kadar yorulsam da zaman yavaş aksın diyordum. Oysa bunun içinde ağlama krizine girdiğim anlar da o kadar çok oldu ki bunlar görünmüyor tabii. Dayanamıyorum dediğim, banyoda hıçkıra hıçkıra ağladığım anlar oldu, Allah ın yardım et dediğim. Sonra rahatlayıp tam gaz devam, miniğe gülümsemeye devam. Hiç geçmeyecek diye düşünüyor insan ama geçiyor belki benim kadar kısa sürmez daha uzar veya daha kısa sürer ama hepsi birbirinden farklı huya sahip, hepsi birbirinden güzel. Sadece yalnız olmadığınızı, bunların çok normal olduğunu, çoğu annenin aynı şeyleri yaşadığını bilin. Lohusa filmini izledim yeni, hoşuma giden çok yeri oldu. Belki biraz modunuzu yükseltir, neşe verir 😊