Seda78nur21 2,5 ay önce doğumum oldu. Ben hem normali hem sezaryeni tecrübe ettim diyebilirim.
Yaklaşık 3 gün 76 saat suni sancı aldım 40+6 da yatışım oldu,41+3 de kucağıma aldım.
Hep normal istedim sezaryenden çok korktum.
İlk gün sancıyı hissetmedim açılma 4-5cm oldu. 2. Gün belden başlayan bir adet sancısı gibi düşünün, o adet sancısının kasıkta bacakta belde tüm omurgada dalga dalga yayılması gibiydi.
Bu durum elektrik çarpması gibi tüm vücuduma yayılarak ve daha da kuvvetlenerek 3. Gün devam etti, açılmam 8 santimi buldu.
Enfasman dedikleri rahim ağzının yumuşaması bende %100 dü.
9cm olmak üzere dediklerinde, doktor inmez bu bebek dese de ben ebeleri de zorladım doğum çatalına çıktım.
O sancı varken ve bebeğinizi kucağınıza alıp koklamaya ramak kaldı diye düşününce, “aman şeyimi görcekler nasıl açcam?!” Diye düşünmüyorsunuz. Kimseninde umrunda değil. Herkesin 2 derdi var.
1) anneyi kurtarmak
2) bebeği kurtarmak
Sancı öyle korkuttukları gibi değil, 7-8cm den sonrası zorluyor ancak hızlı gidiyor. Asla ne zaman bitecek, ne kadar oldum kaç cm oldum diye düşünmeyin. Her şeyi akışına bırakın bol nefes egzersizi yapın.Ebelere göre benim ilk 5-6 cm açılmayı kolay atlatmamın sebebi doğal karşılamamdan dolayıymış. Aşırı mutluydum bebeğim gelecek diye. Mutluluk hormonun senin kesin tavandı demişlerdi 😂
Doğum çatalında karnıma filan bastırdılar çok zorladım tüm doğum ekibini,ıkındım baya hissettim ama benim oğlan bana mısın demedi.Kafası tam oturmamış ve inmemişti.
Spinal sezaryen oldum, bol bol yürüdüm.ilk hafta biraz zordu. E normal yoldan çıksa muhtemelen alttan dikişim de zor olurdu.
2,5-3 sene sonra doktorumla ssvd denicez ona göre kesi yapmış küçücük.Dıştaki dikişim hepten belli olmuyor annem anlayamadı bile.
Şuan saat 04.27 , bebeğim yeni uyudu.Ve ben ona bakmaktan uyuyamıyorum.
Dünya’da bir cennet varmış, o da evladın yanıymış.
Rabbim hepinizi bir avazda eylendirmeden kurtarsın