umuut silinmeyecek ama alışıcaz bu duruma anneyiz biz nasıl unutabiliriz ki canım ? Eşime baktığımda onu alışmış değilde unutmuş gibi görüyorum belki o defnetmiş olabilir kızımızı ama kızımı gören tek kişi bendim. Ölsem gördüğümü unutamam bunları yazarken hala gözümden yaşlar süzülüyor an geliyor tekrar hamile olduğum için acaba kızıma haksızlık mı ediyorum diyorum kendi kendime. Riskliyim hamile kaldığımdan beri mezarlığa gidemedim çok özlüyorum onu. Ve ben kaybedeceğimi rüyamda herşeyiyle görmüştüm hastaneye yatmadan önce. İnsan sonunu bildiği birşeyi yaşaması kadar kötü birşey yok. Allah biliyor ya bir ara ölmek bile istedim yaşama sevincim kalmamıştı. Sanki tutunacak dalımı kırdılar. Ama iyileştim psikolojik destek aldım ve o duygulardan çıkmayı başardım. Sanki iyileşirsem kızımı unutucakmışım gibi hissediyordum. Onu kaybedicem sanıyordum. Ben onun ölüceğini bile bile doğurdum ve hiç kendimi affetmedim. Sadece imtihanımız bu Allah verdi ve yine o aldı. Ve yine ondan istedim bir evlat versin diye yine isterse o alıcak benden. Artık öyle bir tevekkül içerisindeyim.