Ayseveayse ben de hissettim diyebilirim. Ama hep içimizde olan endişe gibi bi his değil o, çok farklı bi his. Şu anda yine hamileyim, korkuyorum, endişe ediyorum ama o his bambaşka. Örneğin kontrollere hep süslenip hazırlanıp koşa koşa giden ben o gün giyinmek hazırlanmak ve gitmek istememiştm. Komşumun minik kızı bebeği görme hevesiyle ona söz verdiğim için mecburen gittim,kıramadım onu, değilse asla gitmezdim o derece. Aldığım birkaç parça bebek eşyası bi hurcun içindeydi hepsi, en son aldığım parçayı çıkardım uzun uzun sevdim ve o kadar hüzünlendim ki. Yani sevgili arkadaşlar evet kötüyü çağırmamak endişe etmemek en güzeli ama zaten bu annelik güdüsüyle bu hisler çok normal. Normal olmayan o kötü hissi hissedince zaten anlıyor insan. Ben yukarıdaki bahsettiğim olayları yaşadım ve hissettim. Sizler de yaşayabilirsiniz ama kötü anlamı olmaz, çünkü hepimiz bambaşkayız