Minik-bebek
Anladığım kadarıyla sizi fazla bıktırmiş ve anlamıyor insanı en çok anlaması gereken anlamayınca da ruhen inciniyoruz ve bunu anlamak yerine normal yaşantımıza dönmemiz gerektiğini düşünüyorlar halbuki o an o yaşanılanlari telafisi olmasa da etmeye çalışılmasını istiyoruz bunu bile çok gören kişiyle aynı çatı altında aynı masa da yemek yemek işkence ve birbirini anlamayan insanlar birbirini anlamasa da sırf bir kağıda imza atıldığı için ortak yaşam alanina dönen evde günlerini geçiriyor,kendinden gidenleri, yaşını,yapacak çok şeyi varken isteksizliklerle boguştugunu geç fark ediyor halbuki en büyük değeri kendimize bizler vermeliyiz , hayatı kendimize zoraki yaşam değil de yaşamak istediğimiz şekilde yaşıyorum diyebilmeliyiz. Ve bence sen nasıl mutlu olucaksan hep öyle yaşa yaşa ki pişman olma hiçbir zaman.