Gule1- olacagi varmis ikimiz icinde bende o kadar motive gitmistim ki dogum surecimde sezeryan diyecegim aklimin ucuna bile gelmezdi hic dusuncemde yoktu kendi sancilarimla belki daha yavas ilerler diger gün veya gecesine doğum yapardim. O suni sanci birde soylemiyorlar suni diye bebek besin alsin diye dediler baska hemsire anne icin dedi anladk bir terslik var ama orda onu söküp atmak aklimiza gelmedi cunku o an inaniyorduk o soylenenelere bir yerde.. yani 5 dakikada bir nefes aldiran sancim o serumla dogumun olustugu esnadaki yogun gecmeyen sanciya döndü 3.5 saat çekebildim o sanciyi yine kendime diyorum nasil dayanmisim diye bunu yaptysam normal dogumu da yapardm diyorum ilk hamilelik ilk dogum travmayla bitti ne yazikki sezeryanli olmak yeterince zor zaten birilerine muhtac olmak bir yandan o dogum piskolojisi cocuga alisma sureci derken alt üst hersey valla