bbaby44 sizde kendimi gördüm. Yaklaşık 2 buçuk ay önce ikizlerimi normal doğurmak için aşırı motive gittiğim özel hastanede suni sancı çektim. Doğumhanede bir kaç ebenin kötü yaklaşımıyla başladı. Açılmam gayet iyiydi hızlı ilerliyordu ama sancının etkisiyle şok gibi bir şey yaşadım uyanık olduğum halde doğumhanedeki bir kısım vakti hatırlamıyorum hâlâ. Sancım çok değildi sanki, gözümü kapatıp açtım bir şiddetin içinde buldum kendimi. Aylardır hatırlayamıyorum nasıl öyle yükseldi o sancı. Mecbur sezaryene alındım 7 cm açıklıkla. Spinal yapıldı ağrı hissettim, ameliyata başlanmadan 2 tane sedatif ilaç verildi . Belden uyuştum ama bilincim de gidiyordu ara ara ameliyatta da çoğu şeyi hatırlamıyorum ama sürekli hüngür hüngür ağladım onu biliyorum. Ameliyattan çıktım ağlarken hemşirelerden ayağa kalkamadığım için azarlar yedim. Çok mutlu ve iyi gittiğim kendimi hep güzel hikayeler okuyarak yükselttiğim doğumum hala bir travma ben de. Sezaryen istemiyorum bir daha kendimi suçluyorum hâlâ. Bunda da bir hayır vardır ama bu psikolojiden de çıkmam gerek. İçim daralıyor çünkü doğum deyince.