Aylar önce belki hatırlayanlar olur 2. Gebelik haberimi aldığımda ailem sevinmeyi geçtim bana sırtını dönmüştü. Çok zor olacak kendinizi ateşe atacaksınız boşanırsınız ilkinin psikolojisi bozulcak vs vs. Şeyler diye canımı sıkmışlardı. Aylarca konusmadık. Şimdi yeni yeni. Yavaş yavaş alışıyorum derken , Bu sefer de testlerimizin birisinde sıkıntı çıktı. Tekrarlanacak. İçimde hep bir korku ve yapamam her şey kötü olacak hissi var. Korku endişe var. İlkinde hiç böyle değildi, çok güzel heyecanlı mutlu bir süreçti. Bu sefer heyecanlanamıylrum ve çok korkuyorum. Dağılacağım yapamayacağım elimdekini de mahvedeceğim diye. (Şu an aslında kızım çok istiyor kardeşini bekliyor 4 yaşında) ayrıca 2 cocuklu olanlar hep dert yanıyor gerek sosyal medya gerek konu komşu çok zor çok dertli allah kolaylık versin falan. Ne bileyim ben ileride bir dayanağı olsun biz yokken onlar olsunlar istedim, geniş aile severim kendim de yapabilirim belki dedim. (Ben tek cocugum) garip bir psikolojiye mi girdim bilmiyorum, bu hislerden nasıl kurtulabilirim, birilerinin her şey güzel olacak demesine ihtiyacjm var. :(