Hase Lohusalığımın bitmesine son 3 günden bildiriyorum.
Size yardım için kim gelirse gelsin her söylenen batacak, kendi anneniz bile olsa bazen gitse de rahat etsem diye düşüneceksiniz. Gidince keşke burda olsa diye de arayacaksınız.
Annem gidince tek başıma yapabilecek miyim diye düşüneceksiniz ve çok korkacaksınız ama kesinlikle yapabileceksiniz. Hatta nasıl yaptığınıza şaşırıp kendi kendinizi takdir edeceksiniz.
İlk günler sütüm gelmiyo diye üzülmeyin. Sezeryan doğumdan sonra 2 gün falan sütünüz az gelebilir, 3. Gün sırılsıklam sütyen ile uyanacaksınız. Süt annelik mi yapsam diye bile düşüneceksiniz. Sonra göğüsleriniz doluyken bile yumuşak olacak ama korkmayın hala sütünüz var.
Duygusallık olacak evet. Sinir de olacak. Bazen bebek uyumadığında el kadar bebeğe sinirleneceksiniz ve sonrasında ona kızdıpınız için kendinizi suçlayıp ağlayacaksınız. Siz kötü bir anne değilsiniz, sadece yorgun bir insansınız ve karşınızdaki kişi sizi anlayamayacak kadar küçük.
Her yaptığınız şey için acaba doğrusu bu mu diye düşüneceksiniz. Doğrusu size ve bebeğimize iyi gelen olacak. Belli kalıplara girmeyin, nasıl yapılacağını bebeğiniz size öğretecek.
Ya anlamazsan derdine düşmeyin. Ağlayış şeklinden derdinin ne olduğunu anlayacaksınız. Örneğin benimki meeöö diye ağlıyorsa aç, bi anda çığlıkla ağlıyorsa alt gazı var, kafayı savurarak ağlıyorsa üst gazı var. İzleyecek her şeyi öğreniyorsunuz.
Çevrenizdekilere kulak asmayın. Ciddiye almanız gereken ve gerçek olan tek bir şey var ki, çok zor. O kadar çok zor ki bazen keşke yapmasaydım diyeceksiniz. Ama aynı zamanda o kadar güzel ki, bu cümleden 5 saniye sonra iyiki doğurmuşum diyeceksiniz.
Bonus bilgi: Memeleriniz artık mahrem değil. Sokak ortasında açmak bile normal gelecek 😂