mhlady_2021 doğru ölü bebek doğuran bir teyzem var benimde. Ama 9 aylık büyük. Benim ise güçsüz bitik 6 aylık 3 haftada yediğimden içtiğimden beslenememiş susuz duran bir bebek. Bir yandan nstye bağlıyım bir yandan sancı veriliyor. Ben zaten ıkınmıyorum bebeğimin ne kadar içerde kalırsa o kadar iyi olacağını ben biliyorum ama istemsizce gelen o ağrıdan sonra istiyorlar ki ben hiç bağırmıyayım hiç zorlanmayayım. Bu imkansız. Evet ordaki evelerde benim yüzüme yüzüme aynısını söylemişti. İlk doğumun bebeğinde çok küçük yaşamayabilir, sezeryan olma diye. O an ki bir insana söylenecek en seyleri bana bir bir söylediler. O kadar zorlanmayı hesaba katmaları gerekirdi. Saatlerce sancı cektim sonra sezeryana alındım, ameliyat esnasında kanamam olmus rahim zorlandığı için. Ve utanmadan esime bilgisini verirken kanama durmazsa rahmini alabiliriz haberiniz olsun deniyor. Sonradan gittiğim bütün doktorlara bu yasadıklarımı anlattıgımda hepsi sessiz kaldı. Yanlış olan bir çok sey vardı. Bir can kaybettim onun yazısı oydu ne ben ne hiç kimse onu değiştiremezdi ama benim yasadıklarımı bir ben biliyorum bir allah. Tekerlekli sandalyenin üstünde bekledim çırılçıplak ameliyathaneye indirilmek için. Hiç bir insan bu muamaleyi haketmiyor.