Umutlu_anne_ 23 haftalıkken detaylı ultrasona girmem gerekiyordu hasta oldum randevuya gidemedim sonra ki haftalarda çocuklarımı bırakamadım çocuklarla gitmek zorunda kaldım doktorum düzgün bakamadı çocuklar durmadı derken 27 haftalıkken eşimle beraber gittiğimiz de detaylı ultrason da bebeğimin gelişiminin çok geride olduğunu öğrendik ilk bebeğim , oğlum 3500 kilo doğmuştu ikinci bebeğim kızım 4280 kilo doğmuştu . Doktorum dedi önce ki bebeklerin iyiydi ama bu bebek çok geri de kalbinin de yarısı gelişmemiş siz haftaya hemen Perinatoloji doktoruna görünün dedi. orada yıkıldık ağlayarak ayrıldık. Bir hafta sonra gittiğimiz de artık bebeğim 28 haftalıktı kalbinin ve beyinciğinin olmadığını söylediler karnından sıvı alıp bakacağız dediler eşim o an anlamadı normal bisey sandı bi yandan da oruçtu tabi ramazanın ilk günüydü eşime dedim sen anlamadın heralde bunlar amniyosentez istiyor ben vermem erken doğum riski yapabilir diye biliyorum dedim. Hem amniyosentez versem ne değişecek kardiyolojiye gidelim biz dedim. Ama bebekde başka şeyler var belki trizomi18 o yüzden bu testi yapmamız gerekiyor karnında kaybedebilirsin dediler Allahım ne kötü günlerdi eşimle sarılıp ağlamıştık be amniyosentez vermeden oradan ayrıldık. raporları hemen Türkiye’de ki doktorlara gönderdik hepsi amniyonsentez versin dedi bir hafta sonra zar zor ikna oldum ve testi yaptırdım ilk sonuç temiz geldi şükür trizomi18 değildi ama kalbi ve beyni gelişmediği için dilerseniz bu gebeliği sonlandıralım cevabı aldık. Yarı da olsa atan bi kalbi var siz nasıl konuşuyorsunuz dediğimde zaten yaşamayacak bir bebek cevabı aldık. Eşim dedi bizim dinimiz de bebek öldürülmez bebeğinizi alalım teklifi dahi etmeyin eşime dedi. Doktor da dedi ki bizde bebek katili değiliz normalde sağlıklı olsa yada sadece engelli olsa bu teklifi dahii yapmayiz eşiniz ve sizin için diyoruz dedi . Biz oradan ayrıldık eşime dedim Türkiye’ye gidelim orada alalım demezler eminim almak istemezler tedavi süreci için konuşuruz dedim . ilk etap da kalbini kurtarmamız gerekiyordu eşim dedi önce burada ki kardiyolojiye gidelim sonra Türkiye’ye gidelim uçak da senin için risk korkuyorum dedi. Biz kalp doktoruna gittiğimiz de doktorun bize dediği bu bebeği ben ameliyat dahi edemem masada kalır size 3 seçenek ya karnınızda sonlandıralım ya doğsun müdahale etmeyelim kucağınıza alın öpün sevin yavrunuzu ama kucağınızda can verir yada risk alalım kalbini açalım ama bu bebek hayatta dayanamaz acılar çeker. O an hayatımın en kötü anlarıydı Paris’de bi Türk doktoru buldum 1500 kilo bebekleri bile ameliyat etmiş bi şansımız vardı oraya gidelim dedim eşimle hazırlığımızı yaptık randevumuzu aldık ama Paris de ki kalp doktoru , amniyosentezin ikinci raporunu bekleyin sizin aldığınız ön rapor dedi. Bu arada haftam ilerliyordu annemle eşim Charge sendromunu öğrenmiş bana demiyorlar annem beni arıyor Özge kızım yarın genetik doktoru sana ne derse güçlü ol tamam mı bak iki tane daha çocuğun var onları düşün onlar da daha bebek bak Volkanla konuştum oda güçlü olsun kendinizi bırakmayın diyordu . Anne daha ne duyabiliriz en önemli iki organı ağır hasta dediler daha ne duyacam ki diyordum .
Genetik doktoru bizi aradı yanıma tercüman da verdiler daha iyi anlayayım diye . Ve orada beneğimin kromozomlarını incelemişler 7. Gen CHD7 delasyona uğramış buna bağlı olarak bebeğiniz duyamayacak göremyecek burun geniz altından dolayı nefes darlığı olacak beyni gelişmediği ve beyincik olmadığı için yürüyemeyecek kalbinin yarısı hiç gelişmediği içinde yaşayamayacak dediler elimi karnıma alıp çok konuştum benim bebeğim çok hareketliydi beni bırakmayacak gücü veriyordu sanki bana ❤️ hemen charge sendromlu annelerle görüştüm yaşayan da vardı elbet ama çoğunlukla kaybeden annelerde vardı yabancılarla bile görüştüm bu hastalığı neler yapılır diye bu arada herkes beni arıyor bu bebeği aldır ona acılar çektireceksin nasıl annesin diye vicdansızlık muamelesi yapıyorlardı.
Bu arada haftam ilerledi her günüm zehir oldu Türkiye’ye gitmek istiyordum Türkçe konuşan bi doktorla gerçekleri duymak istiyordum bunlar bebek katili dedim Türk bi doktor bana yardım eder dedim ve Türkiye’ye gittik daha da kötü şeyler duyduk yatışımı vermek istedi suyun çok fazla damar sıkışması var sende dedi bebeği alalım dedi ağlayarak çıktım eşimle arabada bi söz verdik birbirimize bu bebeğimiz doğacak abisinin ablasının yanında koşup oynayamayacak çünkü beyincik alt yapısı olmadığı için el ayak işlevselliğini yapamaz dediler . Birimiz onun eli olalım birimiz onun ayağı olalım dedik. Fransa’ya geri dönelim Paris de ki doktora gidelim kalp doktoruyla konuşalım o biraz daha ümit veriyordu bize. Bu arada biz Strasbourg da oturuyoruz Paris bize 6 saat . Evimize döndüğümüz de Paris de ki doktoru aradık gelmenize gerek yok ben bu ameliyatı yapamam olduğunuz şehir de tam teşekküllü bi hastanede doğum olsun doğar doğmaz ameliyat olmalı dedi.
32-33 haftalıkken sancılarım stresten başladı zaten bende hep erken doğum riskim olur 3. Trimester de rahim ağzı kısalığı oluyor bende. Bu dönem ara ara sızıntı şeklinde su geliyordu ciğer geliştirici iğne yapıldı hastanede gözlem altında kaldım ve nst sonucu iyi eve geçebilirsiniz dediler bir hafta sonra cumartesiyi pazara bağlayan gecesi suyum geldi hastaneye gittim doğum başlamış pazar günü olduğu için doktorlar yok biz bu doğuma giremeyiz bebek hasta olduğu için profesör doktoru çağırdım geliyor dedi sabah ezanıydı bebeğimi doğurdum zifiri karanlık oda da … bakma dediler meğersem canlı değilmiş sonra bi beze sarıp getirdiler önce eşime verdiler sonra bana buz gibi ellerine dokunduk 1760 kilo minicikti o an aklımı kaybediyorum sandım sonrası çok kötü zaten …