Tuba_cagla Benim 8 ekimde sabah 6 da sancılarım başladı inanılmaz sancılardı hatta akşam üzeri 5 dakikada bire düşünce hastaneye gittim ama sanırım stresten kaynaklı ebe nst makinesini takınca sancım kesildi. Bende çok korkuyordum çünkü büyük ihtimalle o yüzden. Herneyse eve geldim 9 ekimde hiç sancım olmadı sıfır yani hatta yalancı sancıydı herhalde dedik. 10 ekimde öğlen 3 gibi tekrar sancılarım başladı ara ara yokluyordu gitmedim hastaneye yatamıyordum da koltukta uyukluyordum 5 dakika uyuyorum sancım geliyor uyanıyorum o duruma geldim çok şiddetliydi sancılarım vee o gece saat 5 de suyum geldi apar topar kalktık hastaneye gittik. Sancılarım beni kıvrandırmasına rağmen doğum için yeterli sancın yok beklicez dediler sabah 9 a kadar bekledim sancılarım zaten son noktadaydı yani sadece ıkınma hissim yoktu saat 12 oldu hala yeterli değil dediler suni sancı taktılar bu arada hastaneye gittiğimde 8 cm, öğlen 12 de açıklığım 10 cmdi. Suni sancıyı taktılar pilates topunun üstünde bir sağa bir sola zaten kendi sancımda vardı çığlık ata ata harap oldum. Sürekli ıkınma hissi geliyor, ebe gelip sakın ıkınma çocuk kanalda değil diyor bekletiyorlar da bekletiyorlar. Artık ıkınma hissine dayanamayıp ağlamaya başladım bağırdım hatta kavga ettim dalga mı geçiyorsunuz ıkınmazsam nasıl doğacak bu çocuk diye. En sonunda çatala aldılar saat 13 civarıydı. Bebeğimi kucağıma 15.44 de aldım. Çok zor bi süreçti hatta bebeğim doğmadan bir dakika önce ezan başladı dua etmiştik ebelerle sonra son kez ıkındım ve bebeğim doğdu. Rezalet çektim çok kötüydü büyük bi travma yaşadım diyebilirim. Gece hiç uyumamışım sezeryan ihtimaline karşı su bile vermiyorlar karnım aç ve doğumda inanılmaz bi güce ihtiyacın oluyor ama nerdee kan ter içinde baygınlık geçirmek üzereyim nolur sezeryana alın diye yalvardım bir ara. Sonuç ne oldu biliyor musun oğlum çıktığı anda üstümden kossskoca bi yük kalktı resmen. 1 dakika önce çektiğim ağrının hiç birisi yoktu zaten hemen uyuya kalmışım yorgunluktan. Şuan nasıl bi acıydı desen tarif edemem çünkü hatırlamıyorum doğum bittiği gibi acısını da unutuyorsun hemen ayağa kalktım dikişlerimde öyle aham şaham hiç acımadı yürüyordum yatıyordum çok rahattım hemen toparlandım. Tabii benim bu başıma gelenler hastanenin suçuymuş doğumum 1 saat gecikmiş ve bebeğim kanalda oksijensiz kalmış. Benden 2 saat sonra hastaneye gelen bi kadın daha vardı mesela o 1 saat içinde doğurdu bebeğini aldı gitti bağırmasını bile çok nadir duydum. Benimde çığlıklarımdan tüm hastane ayağa kalktı annem artık oturup kızım sağ çıkamayacak içerden diye ağlamış. Bende çatalda ebeye demiştim ölücem ben galiba yapamıyorum dayanamıyorum diye. Demem o ki tamamen kişisel bi durum herkes farklı şekilde yaşıyor bu olayı kimi çok travmatik oluyor kimi çok kolay. Belki de ben doğum korkum olduğu için bu kadar sorun yaşadım. Nasıl doğum yapmak istiyorsan öyle yap sakın insanları dinleme. Bana da sezeryan zor dikişler zor toparlanır öyle böyle dediler sürekli kafamı yıkadılar sakın dinleme kimseyi. Ne şekilde doğum yaparsan yap anne oluyorsun sezeryan olması bişey değiştirmiyor. Ben asla doğuramam diyordum kendimde o cesareti hiç bi zaman göremedim bi rezalet bi doğum yaşadım. Bir daha tövbe yapmam. Kendini en iyi sen tanırsın lütfen kendini dinle