Yavru-kus yazını okurken acını en derinden hissettim ne yaşadığını ne hissettiğini acının boyutunu çok çok ama çok iyi biliyorum aynı şeyleri yaşadım yüzüne bakmaya kıyamazken çocugumu o soğuk toprağa ellerimle koydum öyle bir acı ki asla geçmiyor ve tarifi yok 3 ay önce benimde dünyam başıma yıkıldı sebepsiz hiçbir sebebi yokken ne yaşadığımı bilemedim çok zor bişey bende tekrardan bir bebeğim olursa bi nebzede olsa acım diner siye düşünüyorum ama bence hiç geçmeyecek bir oğlum daha var ama inan ki o çocuğumun yerini doldurmuyor kimse kimsenin yerini tutamıyor inşallah tabbim en kısa zamanda hayırlı sağlıklı evlatlar nasip eder bizlere ve isteyen tüm kadınlara