Kdrdlkr0 canım benim bu dünyanın gelmiş geçmiş en olağan şeyi düşünsene milyonlarca yıldır insanlar doğum yapıyor bizim burada daha keyfi gözükmekle beraber yurt dışı doğumlarını incelersen neredeyse %90 üzeri vajinal doğum , sezaryen normal doğum sürecinde olağanüstü bir durumda anne ve bebeğin canı sağlığı tehlikeye girdiğinde yapılıyor
Düne kadar hastane gebe kısmı yatıştaydım bebişim 33. Haftada gelmeye kalktı düzenli sancılarım vardı onu baskılandılar sabah beraber ultrasona girdiğim karşı odamdaki kadın - ki sabah oldukça sakin görünüyordu ne kıvranma ne bir şey- iki buçuk saat sonra ben çıkış işlemi için sekretere gittiğimde o da nüfus işlemlerini başlatmak için oradaymış gülerek geldi yanıma “doğurdum ben :) “ dedi gecelikten ilk an fark etmedim şaka yapıyorsun dedim kızın karnı gitmiş büyük ölçüde o kadar rahat gözüküyor ki dedim nasıl oldu sancı gelmeye başladı iki saat içinde oldu bitti odamdaydım bebek de iyi çok şükür odada uyuyor az bir dikişim var ama iyiyim dedi
Şimdi içimizden biri sezeryan olacak yarım saat sonra değil dört saat sonra zorla ayağa kalkacak da gidip nüfus işlemleri için sekreterlikte sırada bekleyecek mümkün değil
Kuzum insan bilmediği şeyden korkar benim de ilk doğumum olacak benimde endişelerim korkularım var nasıl nefes alacağım nasıl sancı çekeceğim ne olacak nasıl gelecek ıkınabilecek miyim kaç dikiş olacak bir milyon soru kafamda uçuşmaya çalışıyor nst de düzenli sancılarım çıkınca doğum başlıyor diye korktum ki daha ciğer gelişimi için çok erkendi 32+1. Gündeydik eşimin yanında gayet soğukkanlı durup yatış işlemlerinde boncuk boncuk ağlıyordum korkumdan sağlıkla gelecek mi ? Diye çok şükür üzerinden 4 gün geçti bile bi tık daha gelişti bebeğim
Bize düşen biraz teslim olmak kontrol edebildiğimiz bu süreçte bir yere kadar ebelerden destek alıp bir şekilde doğuracağız belki 6 saat sürecek belki 36 ama bir şekilde kucağımızda bebeğimiz ile bitecek ve geride kalacak üstelik sezaryen e göre doğum sonrası çok daha konforlu olacak inşallah olumsuz düşünme