Kızlar merhaba. Burada doğum hikayelerini çok okudum bana aşırı derece de moral oluyordu inşallah sizlere de bi nebze de olsa hikayem cesaret verir. İlk doğumumdan bahsedeyim ilk önce. 2018 yılında yine normal doğum için gittiğim hastane de panik atak geçirmem üzerine sezeryana alındım çok korkmuştum ve yapamayacağıma inandırmıştım kendimi hamileliğim boyunca ve doğum başlayınca gerçekten de öyle oldu. 5 sene sonra tekrardan hamile kalınca bu sefer gerçekten normal doğum istiyordum ve hamileliğim boyunca kendimi buna inandırdım. Yapıcam dedim. Etrafımda ki herkes yapamazsın dedi. Bütün olumsuzluklara rağmen ben kendime inandım. Çok araştırdım sancı anında neler yapabilirim nasıl doğru nefes alırım doğum anında nasıl ıkınırım hep bunları araştırdım okudum. Normal doğum konusunda iyice bilinçlendim. Geleyim doğum hikayeme 37+4 te cuma günü doktor kontrolüm vardı. Ne nst de sancım vardı ne de herhangi bi açıklık. Doktorum daha gelmez gününü bile doldurabilir dedi. Pazar gecesi birden adet sancısı gibi hafif hafif sancılarım başladı düzenli değildi ama sabaha kadar da geçmedi ertesi gün 38 haftalık olmuştum tam ve sancılarım hala devam ediyordu. Hafif sancılardı ve dayanıyordum. Doktorum gelmesine çok var dediği için hiç doğum sancılarına yormadım üşüttüğümü falan düşündüm. 38+1 salı sabah namazından sonra sancılarım biraz arttı ama yine de dayanabiliyodum. Namazımı kıldım yattım uyudum. Saat 8.30 da sancıyla uyandım takip ettim 3 dk bir geliyodu. Sancılarım 2 dk düştüğünde sıcak duşa girdim sanırım orda baya ilerleme oldu çıktığımda 1 dk da bir geliyodu sancılarım. Annem vardı yanımda o anda hastaneye gidelim diyor ama benim sancılarım hala dayanılmayacak gibi olmadığı için gitmek istemedim. Çünkü sancılar çok şiddetlendiği zaman nst ye bağlı kalmak istemiyordum. Sancılarımı evde çekip hastaneye gittiğimde doğurmaktı hep niyetim Rabbim de öyle nasip etti. Annemin ısrarıyla saat 12 de hastaneye gittik iyi ki de gitmişiz acilden girer girmez suyum patladı. Beni apar topar doktorun yanına aldılar. Doktorum muayene ettiğinde 8 cm açıklığım vardı. Hemen beni acilen doğumhaneye aldılar. Doğumhaneye geldiğimde daha üstümü çıkartamadan ıkınmam başladı. Beni çatala zor yetiştirdiler 15 dk içinde doğumum gerçekleşti. Sancılar falan hiç zorlamadı beni kızlar. Sancı anında sadece dern nefes alıp mum üfler gibi üfledim nefesimi geri. O şekilde odaklandım ve herşey daha kolay ilerledi. Size tavsiyem korkmayın ve yapabileceğinize inanın. Sonrası geliyor zaten