12 ağustos sabahı lekelenme ile uyandım. Hastaneye gittiğimde nst baktılar. Sancılarımm olmayınca eve geri gönderdiler. Normalde doktorum 1 hafta öncesinde ayın 14 üne yatış vermişti. Bebeğin başı aşağıya yaklaşmış bir belirti sancı falan olmadığı için de suni sancı vericez demişti. 14 ağustos sabahı saat 5 te uyandım dualar ediyorum bebeğim bir işaret bir tepki versin diye. Saat 6 gibi suyum gelmeye başladı ama sancı falan yok. Hemen hazırlanmaya başladım kahvaltı falan yaptım aç kalcağımı bildiğim için. Eşim geldi saat 8 gibi hastanedeydik. Yatısım yapıldı ve doğumhaneye aldılar. Nst baktılar sancı az. 2 cm açılmam vardı. Saat 9 da sunı sancı vermeye basladılar ama etkilemedi . Sonra çektiler normal sancım geldi ama devam etmedi. Tekrar suni sancı ve herşeyin başladığı yer… İlk önce yattığım yerde sancılarımı çekmeye başladım. 4 cm açılma varken biraz ayakta çektim ama şiddetli geliyo dayanamıyorum. Tekrar yatırdılar. Ablam ve görümcem yanıma geldiler destek oldular. Sonra eşim geldi halime dayanamayıp çıktı . Onları görünce moralim yükseldi. Tabi ağrılarım da artıyo :)) Kasılmalar yükseldikçe yerimde duramıyorum. Kalkmak istiyorummm.. Artık son zamanlara yaklaşınca sancılar eşliğinde ıkınma isteği geliyo. Nefes alıp vermekte güçleniyodum. O sıra da ebe basımdan hiç ayrılmadı ve beni hep yönlendirdi. Ben artık kalkmak istiyorum diye bağırıyorum. Ebe dogum başladı kalkamazsın diyo. Sonra sezeryana alın diye bağırdığımı hatırlıyorum. Tabi ebe artık dönüşü olmadığını söylüyo… Bir yandan da yukarıdan telefon geliyo. Ailem merak içerisinde… Ve 10 cm…. Doktorum geldii… Başlıyoruz demesiyle heyecan korku tavan yaptı ama sonuna odaklanmaya calıştım. Ikınmalar başladıııı. 3-4 güçlü ıkınma ve biraz da ebenin karnıma desteğiyle kızım saat 1 de dünyaya gözlerini açtı.. Hemen üzerime koydular. O an bütün ağrılarım geçiverdi. Sonra bakımı için aldılar. Doktor plesantayı çıkardı ve dikişe başladı.. İğne ile uyuşturdu ama biraz hissediliyo yine de.. O sıra da bebeğimi tekrar yanıma getirdiler ve ona odaklanınca acılarım hafifledi zaten… Bebeğim yukarı çıkarıldı.. Benim dikişler devam ediyo ben kalkmak istiyorum tabi sıkıldım artık. Sonunda bittii :) Artık odama çıktım ve bebeğimin gelişiyle bütün ağrılarım acılarım sona erdi…. Çok şükür Rabbime. Darısı sizlere inşallah..Daha güzel doğumlarınız olsun.. Sağlıkla kavuşun bebişlerinize.
Rabbim isteyen herkese nasip etsin..