başlıktan da anlaşıldığı üzere hepimizin severek okuduğu doğum hikayelerine ben de bir yenisini eklemek istedim. bizim bir bedende can bulduğumuz bu hikaye, 10 temmuz günü sona erdi🥰
4 temmuz günü nişan gelmesi ile doktoruma gittim ve 2 cm. açıklığımın olduğunu söyledi ve en geç cmt. günü doğum gerçekleşir dedi fakat doktorun tahmin ettiği tarihte doğum gerçekleşmedi. bizimse normalde pazartesi günü kontrolumuz vardı ve o süre zarfı içinde zaman zaman minik kasılmalarım gerçekleşti fakat sancım hiç yoktu. neyse biz kontrole gider gibi eşimle evden çıktık fakat içimde hep biz eve dönmicez ve bugün doğum olucak gibi düşünceler geçiyordu.. her ihtimale karşı hastane çantalarımız hep arabadaydı doktorun belirlediği tarihten itibaren. neyse hastaneye vardık. ilk önce nst’ye girdim sancım hiç çıkmadı gayet iyiydim. daha sonra muayaneye girdim ve doktorum açıklık 3 cm. olmuş dedi. evimin hastane ile arasındaki uzak mesafeden dolayı doktorum beni eve yollamadı ve suni sancı ile doğumu başlatmak istediğini söyledi. eşimle yatış işlemlerini yaptık ve sancı odasına çıktık ardından lavman yapıldıktan sonra tekrar nst’ye bağlandım. daha sonra doktorum suyumu patlattı ve tekrardan açıklığıma bakınca 5 cm. olmuş ve kendi sancılarında başlamış bile deyince baya sevindim ve hala sancı hissi yoktu.. taki suni sancı bağlanıncaya dek.. ilk yavaş yavaş belirli aralıklarla geliyordu sancılar.. daha sonra dozajı arttırdılar ve artık zorlanmaya başlamıştım. yalnızca kasıklarımda sancılarım vardı belime ve sırtıma hiç vurmadı. şiddetli sancılar devam ederken ara ara büyük abdesttim var gibi hissediyordum baskı oluyordu. bu süre zarfı içinde sancıları hep ayakta karşıladım sancı gelmediği zamanlarda ise pilates topunda zıpladım ve tavanda asılı kalın ipler vardı onları tuttum ve çömelme hareketleri yaptım. sancılar artık beni zorlarken ebe beni tekrar nst’ye bağlamak istedi fakat ben artık son raddelerime gelmiştim artık dayanamıyorum ben sezeryan olucam dedim.. sancıları yatarak ve nst’ye bağlı bir şekilde karşılamak çok çok zordu. yastıkları ısırıyordum çok fazla bağırmamak için o bana iyi gelmişti. bu sürede bendeki büyük abdest hissi artmıştı ve birden doktorum içeri geldi beni nst’ye bağlamadan açıklığıma baktı ve tam açıklık var bebeğin kafası burda demesiyle beni hemen doğumhaneye götürdüler ve ben neye uğradığımı şaşırdım.
ve artık doğumhanedeydik.. beni çatala çıkardılar ellerimi koymam için gereken yerleri gösterdiler herkes aşırı hızlı ve profesyoneldi. ıkı hissi yoktu ama doktorum ıkın dedi ıkındığımı sandım ilkinde yapamadım sonra var gücümle içim dışıma çıkacakmışcasına iki kez daha ıkındım ve bebeğimin çıkış anını iliklerime kadar tüm hücrelerimle hissettim. ve o anki rahatlama hissini daha önce hiç tadmamıştım. hemen göğsüme minik kızımı yatırdılar ve o an hem şok içindeydim hem garip bi mutluluk vardı..❤️🩹 onu öpüp kokladıktan sonra bakımları ve tetkikleri için benden aldılar ve odamızda tekrar kavuştuk ve sevdiklerimizle o anı paylaştık. şu an bebeğimle 10. günümüz ve günden güne birbirimize alıştığımızı ve bağımızın arttığına şahit olmak mükemmel bir his. yenidoğanın bakımı zor olsa da artık onsuz bir an düşünemez oldum. normal doğumdan korkan arkadaşlarım; evet çok çok zor kolay değil asla ama size tavsiyem bu süreci enine boyuna araştırın, bilgiler edinin sizi nelerin beklediğini bilin ki zihnen bir nebze olsun rahatlatın kendinizi. bu sadece normal doğumla da sınırlı kalmasın çünkü en ufak komplike bir durumda sezeryanda olabiliyor. o konuda da aynı dozda bilgiler edinmek çok önemli. bir şeyleri bilerek yola çıkmak zihni bir nebze olsun rahatlatacaktır. en azından benim için bu böyleydi. Rabbimiz bizim bedenlerimizi kadar güzel yaratmış ki; bu mucizevi olayı bir kez olsun deneyimlemek olağanüstü bir güzellikti.
Benim 38 hafta sonra sona eren hamilelik sürecim bu şekildeydi Rabbim hepinize kolay, sağlıklı ve hayırlı doğumlar nasip etsin🙏