elifsen 9 ay boyunca bedenen ve ruhen kendimi normal doğuma hazırlamıstım. Hatta kendi çalıştığım hastaneye değil diğer şubemizdeki normal doğum konusunda oldukça başarılı doktora takip olmustum. Ne dediyse yaptım çatı muayenem olumluydu perine masajından tut ilişkiye kadar denedim. Bebeğimde ufaktı 2825 doğdu. Amma ve lakin 40+4 oldu asla doğal yolla doğumum başlamadı suyum azaldı plesentam yaşlandı açılmam sancım vs olmadı. Nişanım suyum gelmedi. Bekleyerek riske girdiğimizi çünkü suyun baya azalmıs olduğunu söyledi yatışını yapalım artık doğumu başlatalım dedi. Ama bu kadar suyun azken ve sıfır açılma ile sadece suni sancı alarak bu doğumun altından kalkamazsın yıpranırsın sezeryana döner diye altını çizerek uyarmıstı doktor beni. E bende 9 ayımı “özel hastaneler para için sezeryan yapıyo, simdikilerin canı cok tatlı biz patır patır doğurduk sezeryan mı vardı önceden” laflarıyla geçirdiğim için %1 ihtimal bile olsa o normal doğumu denemek istedim. Neyse yatışım yapıldı suni sancı takıldı rahim gevşetici fitil verildi nst cihazına bağlandm ve sancımın gelmesini bekledk. Yaklasık yarım saat sonra ne olup bittiğini anlamadan bebeğin kalp atışı kesildi ve ben apar topar sezeryana alındım. Suan anlatınca bir hamlede yaşanıp bitmiş gibi gözüksede ömrümden ömür gittiği doğum olayının bende travma olarak kaldığı bi durumdu bu. Şükür cok şanslıydımki hemen müdahale edildi bebeğim oksijensiz kalmadı küvöze girmedi gayet sağlıkla doğdu. Ama tam terside olabilirdi, bana bu olay doktorun tecrübesine güvenmeyi sorgulamamayı öğretti. Milletin pis ağzına bakmamayı öğretti. Sezeryanı vücudum kolay tolere etti günlerce yatmadım hemen ayaklandım keske böyle bi travmam olmasaydı. Suan 7 aylık hamileyim üzerinden 6 sene geçtiği için normal doğumu deneme hakkım var ama aklımın ucundan dahi geçirmiyorum ben dersimi aldım. Allahın izniyle gider paşa paşa sezeryanımı olur cıkarım bir dahada macera aramam