Merhaba Kızlar ❤️
Hepimize umut olsun diye doğum hikayemi yazıyorum ☺️
Gebeliğimin en başından beri normal doğum istiyodum. Doktorumu özellikle ona göre seçtim. Gebeliğim çok rahat ilerledi. 38+5 de kontrole gittiğimizde bebeğim makat gelişti, doktorum sezaryane gün vereyim dedi ama ben istemedim bikaç gün daha istedim doktorumdan. Bana egzersiz verdi bebeğimin dönmesi için. Dediklerini yaptım ve çok şükür hiç umudumuz olmamasına rağmen 39. haftada bebeğimiz döndü. Döndükten sonra artık normal doğum kolaylaşsın diye bol bol egzersiz yapmaya başladım. 40. haftada 2cm açıklığım vardı ama hiç sancım yoktu, rahmim çok dar ve sertti, bebeğim de hala kanala inenememişti. Doktorum bitkisel yağlarla doğumumun kolay olması için reçeteler verdi kullanmam için. Rahmimin yumuşaması için çuha yağı kullandırttı fitil şeklinde. Ve 40. haftada rahmim artık yumuşamaya başlamıştı. Kontrole gidiyorum bu sırada devamlı ama sıfır sancım var, açılmam hep aynı. Rahmim gün geçtikçe yumuşamaya başladı, 1 hafta kullandım sabah akşam 2şer adet. Artık en son kontrolümde 41+3 e girmiştik. (Bu sırada iki günde bir gidiyorum kalp atışı, suyu, kordonda sıkıntı var mı kontrol ediyo doktorum. ) Ve ilerlemenin aksine bebeğim iyice yukarı kaçmıştı. Bu yüzden doktorum artık yatıralım seni dedi. Sabah 10.30 da hastaneye yattım. Alttan bir tane fitil verdi ebemiz. Yürüyüş yap bol bol oturma dedi. İlk fitilden sonra rahat bi şekilde yürüdüm. Saat 12.00 gibi bi fitil daha verdi. Yavaş yavaş sancım gelmeye başladı. Bu sırada ben koridorda yürüyüş yapmaya başladım. Saat 14.00 gibi sancılarım sıklaşmaya başladı 3-4 dakikada bir sancım gelmeye başladı. Ama sancılar beklediğimden daha ağrılıydı. Doktorum 16.00’da geldi muayene etti 2-3 cm açıklığın ama 5 den sonrası bi anda açılacak 10 olacak sabret seni sezaryene almam bu saatten sonra emeklerimiz boşa gider dedi. Ben bol bol koridorda yürüyüş yaptım, sancım geldikçe çömelip derin derin nefes aldım, akşam 22.00’ye kadar hiç yatmadım oturmadım devamlı hareket halinde oldum. Suyun altında pilates topunda zıpladım. Artık sancılarım çok canımı yakmaya başladı. Bu saate kadar vakitin nasıl geçtiğini bilmiyorum Allah yardım etti, ebeler sürekli alttan muayene yaptı. Açılmam gerçekten de 3-4- 5cm oldu, sonra çok hızlı ilerlemeye başladı. Bu sırada artık yürüyemez oldum acıdan. Sancım geldikçe eşime masaj yaptırdım (belime şiddetli baskı uyguladı). Saat 00.00 gibi tam açıklığım vardı. Ama bebeğim hala kanala inememişti. Doktorum geldi, bana çok destek oldu. Sürekli çömeldim, bebeğimin kanala inmesi için. Zaten sancınızı tek hafifleten tek şey çömelip sağa sola hareket edip derin nefes alıp vermek. Saat 01.00 gibi doktorum baktı hala bebek yukarıda ama baktı benim de takatim kalmadı. Doğumhaneye aldı beni. Bu sırada eşim de doğuma benimle girdi bana çok destek verdi. Bir süre orda da çömeldim, ıkınma hissim geldikçe ıkındım. Artık doktorum beni oturttu ama bebek inmeyince tekrar yere indirdi çömelmem için. En son doğum başladı artık son kez oturttu. Ikınıyorum, bebeğin başını gördüler ama hala inemiyor, iki defa karnımdan bastırdılar (hiçbir ağrı-acı hissetmedim) bastırmaların sonunda bebeğimi kucağıma verdi doktorum. Ama ben hayretler içerisindeydim. Bebeğim çıkamayacak zannetmiştim o kadar yorulmuştum ki. Bastırdığı için yırtılmam olmuş, birkaç dikiş de attıkdan sonra elimden tutup yürüyerek beni odama götürdü. Kuş gibi hafifledim, ne sancım ağrım kaldı, ne dikişin acısı vardı. Biraz zor oldu ama bebeğimi kucağıma verdikleri zaman hepsini unuttum. Ben yapamam demeyin, benim yapabildiğime de herkes şaşırdı. Ama çok güzel hatırlıyorum o anları. Rabbim isteyen herkese nasip etsin ❤️