Sana birşey deyimmi bak üç aylıktı deprem olduğu zamanları bilirsin daha yeni ve ben çok zayiftim soylesem inanmazsin 35kiloyfum ve iki gün dışarıda kaldık kar soğuk biryandan hani inanki o an ne bileyim hiç kendini bile düşünmüyorsun hep kendi kendime bebekle konuştum durdum deli derler ya kendi kendine konuşuyor bu die öyleydim Allah biliyor ya depremden değil donarak ölecek dereceye gelmistim hiç bir yerim tutmuyordu kendimi hiç bırakmadım açtım ellerimi dua ettim ne bileyim sürekli içimden bana iyi gelecek bir cümle tekrarladım mesela ne bileyim Allah ol der olur dedim Allah’ım hayırlısını ver inanki son böyle artık hiç biryerimi hissetmiyorum arabamiz yok birseyimiz yok hastaneye gidelim biliyormusun biri denk geldi aldı arabaya inanki o an dedim insanın gönlünden geceni allah biliyor içimden hep bı sıcak yerde başımızi sokacak yerde gözümü kapatıp bebeğimi düşünmek geciyordu adam dedi kaç aileyi böyle aldım bıraktım bir toplanma alanına die allah bir değil Bin kere razı olsun velhasıl kelam gelmek istediğim nokta şu bağzı zamanlarda sadece kendinle baş başa kalman sana dahada iyi gelir ben sana yapilan tüm yorumları okudum burasi böyle bir platform hani olumlu olumsuz demeden insanlar birşey diyor ne bileyim umut ta edersin bir gaza gelir üzülürsün ama sen kendini dinlersen ki senin ne düşündüğün daha önemli bu durumda şunu öneririm bugün olmaz belki var iki gün sonra gider kan verirsin çıkar bunu canı gönülden isterim senin için hiç burada yapilan yorumlara canını sıktığına degmez oh dersin hiç gerek yokmus belki inanmazsin o stres bile hamile kalmana engel senin yoksa bile anladinmi 🥰biz çok zor zamanlardan geçtik ablasi hastanede yattım 4gun hiç unutmam depremden sonra kimse yoktu esimden baska yanimda düşük riski var dediler sadece serumla ayakta kaldım kendimi taniyamiyordum ben hayatımı sorguladigim dönemdi ve kendime geldim bana en iyi gelen şey yine kendim.👈