Demmet 8 ay oldu sezaryen olalı. Doğumumda annem ve kayınvalidem yoktu. Sadece eşim vardı (bu bizim tercihimizdi) o da ne bebeği giydirmeyi bilir ne tutmayı. Sadece alıp bana veriyordu garibim jsnsnsm doğumdan çıktım, 6 saat sonra ilk yürüyüşümü yaptım (benim için sadece bu kısmı zordu) ve ondan sonra saat başı 15 dk yürüdüm. Her yürüdüğümde açıldım. Ağrı kesicilerle de destekliyorlardı zaten. Evet ağrım vardı ama öyle yatak döşek yatacak kadar değildi. Gece eşim horul horul uyurken ben yine saat başı kendim kalkıp yürüdüm nznsnsk sonraki günün akşamına kadar bebeğime kendim baktım. Sardım, sarmaladım, giydirdim. Uzun bir süre ten teması yaptım göğsümde ve evet sütüm de geldi ilk günden. Emzirdim. Sütümün gelmesi için bebeğim emmiyorken de göğsümü sıkıp uyardım sürekli. Sıcak su torbası koydum göğsüme ve hemen geldi. He ben de mama ile besliyorum bebeğimi ama bunun sebebi sezaryen değil. Kan uyuşmazlığı olduğu için, sarılık değeri çok hızlı yükseldiği için ve daha sık, daha fazla beslenmesi gerektiği için mama ile destekledim ve pişman da değilim. Bebeğim 7.5 aylıkken anne dedi yani yukarda bahsedilen gibi öğrenme güçlüğü bla bla gibi zırvalıklar yok. Bu arada benle aynı hafta normal doğum yapan kuzenim dikişleri yüzünden 20 gün oturamazken ben 10. Gün dışarda yürüyüşe çıktım. Bu tamamen bünye meselesi başka hiçbir şey değil. Allah kolay, güzel doğumlar nasip etsin size lütfen korkmayın 🙏🏻