Sltncnz Bende çok araştırdım hamileyken binlerce yorum okudum bir türlü karar veremiyordum ama sezaryene biraz daha yakındım düşünce olarak. Sebeplerim şunlar: Adet ağrılarım inanılmaz şiddetli olurdu benim hep doğuma nasıl dayanıcam diye düşündüm. Sonra vajina kaslarının genişlemesinden korktum, idrar torbası sarkması veya rahim sarkması gibi sıkıntılar yaşamaktan korktum ilersi için çünkü normal doğumdan dolayı olabiliyor bazen kayınvalidem de var o yüzden de etkilendim sanırım, herkeste olacak diye bir şey yok tabi dünya kadar insan normal doğruyor sonuçta. Bir diğer sebep de alta atılan dikişi asla istemedim yani oraya dikiş atılacağına karnıma atılsın dedim hep altıma dokunulsun istemedim hiç bir müdahale olsun istemedim. Arkadaşım normal doğum yaptı bana anlattığına göre 4 ay eşiyle ilişkiye girdiğinde hep acımış orası dikişlerden dolayı. Buda beni düşündürdü. Sonra pat aniden suyum geldi benim bir gün, bir takım komplikasyonlar neticesinde sezaryene alındım ama aslında zaten istediğim de oydu yani Allah bana gönlüme göre verdi demekki benim için hayırlısı buymuş. Psikolojik olarak kendimi zaten yatkın hissettiğim için mi bilmiyorum ama, sezaryenim rahat geçti ve 1 hafta sonra hiç ameliyat olmamış gibiydim. Korkuyordum aslında ama korktuğum gibi olmadı hatta ne kadar dayanıklı acı eşiği yüksek ve güçlü olduğumu anladım 🙏