Selam biraz uzun olabilir ama daha önce çok post paylastım bilen bir çok insan vardır asla sezeryan istemiyordum yani hem bebeğim nasıl gelmek isterse diyordum hemde aklım kalbim hep normal doğumdan yanaydı. Ama malesef 24. Haftadan beri suyum azdı beni bir şekilde idare etmişti aylarca taki 36+4 e kadar doktorum artık riskli olduğunu ve 37. Haftada almamız gerektiğini söyledi. Ben istemedim şoka girdim kabullenmedim başka doktora göründüm cünkü doktorum suni vermem bebeği riske atmam diyordu ama başka doktorda riskli deyince cocuğumu düşünüp riske atmamaya karar verdim ve doktorumla görüşmeye gittim neden suni sancı vermediğini sordum oda kapalı kapıyı zorlamak boşa olur açılman varsa çatın müsaitse yarın bakalım yoksa cumartesi günü saat 10 da sezeryan dedi bende kabul ettim. Ve cumartesi günü saat 8 de hastaneye yattım daha önce hiç açıklık muayenesi ve çatı muayenesi olmadım hemşire geldi ve kontrol etti evet biraz acıyor ama anlatılanlar kadar zor değilmiş ben boşuna korkmuşum iki saniyelik bir işlem tabiki açılmam yoktu ve sezeryan saatini beklemeye başladım. Saat 10.30 gibi beni aldılar ama ben aşırı heyecanlıyım titriyorum cünkü ne yaşayacağım hakkında tek bir fikrim yok. Belden iğneyi vurulurken vücudum zangır zangırdı 😀 ama acı falan gerçekten hissetmedim. Neyse beni yatırdılar damar yolu açmışlardı ama olmadı tekrar açtılar ben ellerin vücudumda gezdiğini falan hissettim ama asla acı yok bu arada 2 kere tansiyonum yükseldi kusacak dereceye geldim ve beni tamamen uyutun dedim anestezi doktoru tamam düşmezse uyutacağım dedi ama Allah’tan düştü. Sadece tansiyon yükselmesi zorladı beni. 10 dakika içinde kızım doğdu ama ben çok halsizdim öptüm ve götürdüler. Karnıma 2 kere bastırdılar ama ne zaman bilmiyorum oda acı verici değildi. Sadece küçük bir his ☺️ O kadar halsizdim ki dikiş atılırken uyumuşum doktorumun bitirip gittiğinden bile haberim yok.☺️ Odaya geldim 7 saat bisey yiyip içmedim susuzluk yordu beni ilk ayağa kalkmak biraz acı verici ama ben aşırı acı hissetmedim 2. Gün kızımı kucaklayıp ilgilenebiliyordum. Ama bundan sonrası hassas lütfen etkilenirim derseniz okumayın. Baş ağrısını hiç önemsemedim kahve iç laflarına hiç aldırıs etmedim pişmanım. 2. Gün eve giderken müthiş bir baş ağrısı başladı ama kafamı dahi kaldıramıyordum hiç bisey fayda etmiyordu 3. Gün doktoruma yazdım hasteneye gel anestezici görsün dedi ama benim ne gidecek halim nede gücüm vardı kafamı kaldırdığım an ağlıyordum beynimi deliyorlardı sanki eşim ambulansı aradı bulunduğum ilçede başka hastaneye gittim damardan parol verdiler hiç bir işe yaramadı. Ertesi gün hem benim hem bebeğin mecburi kontrolü vardı hastanemde ölüm gitti hastaneye ama mecburen gittim. Doktorum hemen nöroloji doktoruna yönlendirdi ve 2 gün yatış verdiler dünden beri hastanedeyim daha iyiyim ama o kadar kötüydüm ki bebeğimle bile ilgilenemedim çocuğum emzirmeye bile kalkamadığım için sarılık oldu hem annesini yatırdılar hem onu suan yanımda mavi ışıkta yatıyor ama o kadar rezil oldum ki en çokta bebeğimle ilgilenememek psikolojik olarak bitirdi beni. Malesef bu anestezi omurilik sıvısı kaybı yapabiliyormuş bende hem kusma hem baş ağrısı olunca ciddi oluyormus. Hiç bisey yemeden kusuyordum cünkü. Eğer bu 2 gün içinde geçmezse başka tedavi uygulanacakmış. Bebeğim suan iyi umarım bende hemen toparlanıp bebeğime bakabilirim lütfen dua edin bizim için. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim dünyanın en iyi babasını seçmişim kızıma günlerdir hem benimle hem kızımızla uyumadan ilgileniyor tek destekçim o böyle olmasaydı cocukta bende aşırı rezil olurduk başka kimsemiz yok. ❤️Neyse sezeryan korkulacak kadar kötü ve korkutucu değil ama lütfen kahve içmeyi su içmeyi ihmal etmeyin herkes benim gibi olmuyor ama ben önemsemedim önemseseydim de yine kötü olacaktım ama tedbir her zaman iyidir. Biraz karışık ve saçma yazdıysam kusura bakmayın bi elimde serum biraz iyi hissedince buraya koştum. 🌸🌸☺️🤎