Merhaba sevgili anneler,
Bu forumdaki ikinci doğum hikayem bu. Bir türlü fırsat bulup yazamadım. Aslında uzun uzadıya yazacaktım ama kısa olsun istedim.
İlk doğumum 2,5 sene evvel 38+5 normal doğumdu şartlar gereği sıfır sancı ile gidip suni sancı ile doğum olmuştu. Bu sefer kendi sancılarımı beklemek istedim. 37. Haftada yalancı kasılmalar başladı. 38+4 te ilk şiddetlenen sancılarım başladı ancak daha beklemek istedim. Ertesi kontrole gittiğimde 38+5 doktorum nst sonucu ve 3,5 cm açılma dolayısıyla eve göndermeyelim yatış yapalım dedi ve doğumu hızlandıran bir fitil koyuyorum dedi bunu ilk kez duymuştum. Doktorum beni ve eşimi çok güzel motive etti ve dualar eşliğinde bizi odaya yolladı. Doğum anında şöyle şöyle dua et edilen dualar kabul olur vs şeklinde konuştu tatlı doktorum. Fakat ben doğuma hazırlıksız gelmiştim ve 2,5 yaşındaki oğluşumu görmeden doğuma gitmek istemedim ve duygusala bağladım 🙈 İşlemler için yarım saat bekleyin dediler ben de eşime koş eve gidelim dedim bu arada kasılmalar sıklaşıyor. Gittim oğlumu öptüm çantaları aldık çıktık. Odaya geçince doktorum geldi ve eşime belime naısl masaj yapacağını anlattı. Sancı tır olacak masaj otomobil 😁 Gerekli şeyler Nst vs yapılınca benim kasılmalar şiddetlendi bu yarım saat filandı baya hızlandı. Doğumhanede doktorum kontrol etti 6 cm dedi muayenede suyum da geldi tekrar odaya geçtim. Pilates topu istedim zaten vereceklermiş sona doğru. Sancılar gelince eşime belime bastırmasını söylüyordum nefes alabildiğim sürede hep dua ettim vatanımızın felaketlerden kurtulması için yavrularımızın geleceği için.🥲 Herşey çook hızlı ilerledi doktor odaya giderken sen 1 saate doğurursun dedi pek inanmadım ama gerçekten öyle oldu. Son 7-8 kadar sancıyı odada giderek artan şekilde geçirdim ne yalan söyleyeyim en son başım dönüyordu ama kendimi hep motive ettim dayan az kaldı diye. Son iki sancıda eşime ıkınma hissi geliyor bu kadar çabuk olmamalıydı koş hemşireye söyle dedim eşim söyledi ama hemşire normal deyip geri yolladı. 😅 Sonraki sancıda bu sefer bebek geliyor topun üzerinde deyince bütün hemşire ebe seferber oldular iki üç ıkınmayı doğumhaneye geçerken ayakta karşılamak zorunda kaldım. Bu arada sancı gelince eşimin seni seviyorum demesine ben o kadar emin değilim demişim 😅 Zaten ufak bir boğulma tehlikesi atlattı doğumhaneye giderken eşim adamın boynuna yapışmışım gömleğini çekmişim filan 😂 Doğum gerçekleşti bebişimi kucağıma verdi doktorum. Maalesef bunda çok uğraştım dikiş olmasın diye ama yine oldu artık imtihan dedim ne yapalım sağlıkla geldi iyileşirim inşallah diye düşündüm. Bugün 8. Gün iki küçük çocukla geçen evet çok zorlandım doğru fakat sonrasını düşünüp iyi olmak iyileşmek için gayret ediyorum etmeye de devam edeceğim yavrularım için ailem için. Hepinize güzel doğumlar diliyorum benim ikinci hikayem de bu şekildeydi kısa tutmaya çalıştım. Sormak istediğiniz varsa cevaplarım. 🥰🌿😇🤍