İlk çocuğumda doğum korkum çok vardı özede doğuracaktım isteğime bağlı olduğu halde normali seçecektim korkudan titresem de. Ama doktor kafa çapının daha 36. Haftalardan 10 cm olduğunu ilerleyen zamanda hiç doguramayacagimi söyledi. Özeller sezeryan yanlısı mantığı ile bir de devlet hastanesi doktoruna gittim ve aynısını doğruladı. En azından gerçekten gerektiğine inanarak sezeryan oldum, 39. Haftada 4 kilo ile dünyaya gelmişti. Şöyle bi 40-41 beklesek ne olurdu kimbilir. İkincisini devlette olmaya karar verdim, nasılsa birinciye bağlı ikinci de otomatik planlı sezeryan oluyor doğum stresi vs yok niye gideyim özele dedim. Doktorum bunun da kafa çapının önden gittiğini, birinciyi sezeryan olmasaydım bunu yine de sezeryan olacağımı söyledi. Yani bazen kaçış yok, bence de tercih meselesi olmamalı. Ama sadece fizyolojik engel ile değil psikolojik olarak da çok etkilenecek ve yoğun korku yaşayan insan özel imkanı varsa sezeryan olabilir. Yani kendini nasıl hissettiğin önemli. Kötü hissederek doğuma girecek olduktan, çok korkup hersey yolunda gitse bile travmatik bir psikoloji birakmasindansa sezeryan tercih edebilir anne. Ama bu demek değildir ki o çok rahat çok acısız ağrısız. İki doğum şeklini de yaşayan insanlar içinde ikisini de kolay ve zor atlatanlar var. Burada bünye, doktor hastane koşulları psikoloji vs önemli rol oynuyor. Ben çok korka korka da olsa normal yapacaktım engel çıkmasaydı, ama belki o korku beni mahvedecekti toparlanamayacaktim ve ikidir hayırlısı seseryandan yana oluyor. Mecbur kalinmadikca tercih edilmemeli bence ama kişi de nasıl içine sinecek ve mutlu olacaksa, seçme hakkı da varsa öyle seçmeli 🌺