Bedosss ben Çok zorlandım hamileliğin verdiği o.bunalmislik ve her şeye üzülme hissi daha çok icmemi tetikliyordu bir gün oturup düşündüm içimde bir can var ve bana muhtaç kendini koruyamayacak kadar savunmasız ve küçük bunu ona yapmaya hakkım var mı , bir başkası zarar verecek bir şey yapsa ne kadar sinirlenir ve üzülürüm peki kendim neden yapiyorum diye düşündüm . Çok sinirli olduğum icmek istediğim anlarda gözlerimi kapatıp onun acı cekebilecegini düşündüm ve içmedim . Hareketlerini hissetmeye başladığımda ilk zamanlara göre daha farklı hissetmeye başladım daha cok benimsedim suan beşiğinde uyuyor ona baktığımda içimde oluşan huzuru tarif edemem anne olunca anlarsın dedikleri çoğu şeyi yavaş yavaş anlamaya başladım ve benim kendimi tutamamam yüzünden yaşayabileceği hastalıkları ve cekebilecegi acıları engellemiş olma gerçeği inanılmaz mutlu ediyor . 23 gün oldu doğum yapalı emzirdigim.icin yine içmiyorum inan çok zor ama anne olmak sorumluluk gerektiren bir şeymis umarım bırakabilirsiniz 😌