Dudumundo unutmuyorum ki canım sorun yok hatırlatabilirsin. İlk zamanlar bebeği alıp koymakta zorlandım. Dikişlerim ağırdı. Erkenden ayağa kalkmak zorunda kaldım bebeğim bir de gazlı bir bebek ti sürekli huysuzdu ağlıyordu uykusuz kalıyordum birisi olsa biraz sen ilgilen de ben 2 saat gözümü dinlendireyim diyeceğim kimsem yoktu birkaç kere emzirirken bebek kucağımda uyuyakaldim ödüm koptu sonra alıştım bu duruma hatta güvenli bir duruş yapıp dusmeyeceginden emin olduktan sonra kendim bile öyle uyudum çünkü başka türlü uyuyamıyordum. Uykusuzluktan halisulasyon görmeye başladım. Bu dönemde beni yalnız bırakan Görümcem ve kaynanami defterden sildim. Annem bakıma muhtaç gelemezdi zaten. Birkaç gün eşim dışarıdan yemek söyledi yedik. Bir hafta sonra artık yemek yapmaya başladım. Bu tarz zorluklar ama hepsi geride kaldı şimdi oğlum 4 aylık oldu bile evet zor ama hepsi de bir tecrübe 🌺 sonradan bebeğime uğramaya gelenler oldu herkes yok öyle yapma böyle yapma falan dedim ki iyiki de yalnız kalmışım ya zor falan ama
Banyo yaptırırken ilk başta çok korktuk eşimle ama sonra alıştık.
Çoğu zaman ağladı neden ağladığını bilemedik
Gazi olduğunu çok sonra anladk ama zaman geçip sen bebeğe bebek de sana alışınca her şey daha kolay oldu
Sana tavsiyem bebegin doğar doğmaz gece ve gündüz ayrımını ona öğret. Geceleri karanlıkta uyut uyku vakti geldiğinde ışıkları söndür uyuyacağini bilsin kendime yaptığım en büyük yatırım buydu 🌺