Askeryarii
Abdullah (b. Mes’ud)'un hanımı Zeyneb’den şöyle dediği rivâyet olunmuştur:
Abdullah (b. Mes’ud):
Ben Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)'ı “ (İçerisinde sihr ya da küfr ihtimali bulunan sözleri) okuyarak (hasta) tedavi etmek, muska takmak ve sevgi ilacı yapmak şirktir” buyururken işittim, dedi.
(Zeyneb, sözlerine devamla) dedi ki:
Bunun üzerine ben Abdullah’a dönerek;
“Acaba Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem) bunu niçin söylüyor? Vallahi (benim) gözüm (bir ağrıdan dolayı) çapaklanıyordu da ben (tedavi için) falanca yahudiye gidip geliyordum (o da) bana okuyordu. (Bu sayede gözümün ağrısı) dindi” dedim.
Abdullah da (şöyle) cevap verdi:
Bu şeytanın işinden başka bir şey değildir. (Şeytan seni buna inandırmak için senin) gözünü eliyle (devamlı) dürtüyor (ve onu ağrıtıyor). Sen (yahudinin yanına varıp da yahudi senin) gözüne okuyunca (şeytan elini) gözünden çekiyor. Oysa senin sadece Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)'ın dediği gibi;
“Ey tüm insanların Rabbi (olan Allah’ım. Benden) bu sıkıntıyı gider, (yegâne) şifa verici sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. (Bana) hiç hastalık bırakmayacak bir şifa ver” diyerek dua etmen sana yeter…!
Buharî, merzâ 20, 38, 40; Müslim, selâm 46-49; Tirmizî, da’avât 111; İbn Mâce, cenâiz 46, tıb 19, 36, 39; Ahmed b. Hanbel, IV, 259,