Hepinize merhaba arkadaşlar sonunda ben de buraya hikayemi yazmaya hazır hissettim kendimi, şimdiden söyleyeyim uzun olabilir en azından okuyan bilgi sahibi olsun istiyorum.
Tüm hamileliğim zor geçti 8. Haftadan 14. Haftaya kadar kanamam oldu düşük riskim vardı ve hep yatmak zorunda kaldım yirmili haftalara gelince bu seferde hep sancılandım ilk başta doktorlar pek anlamadı 30. haftam da sabaha karşı biraz suyum geldi ve doktorum çocuğun çok aşağıda olduğunu ve erken doğum riskim olduğunu söyledi ve yine yattım 32 +3 günlükken sancılarım olduğu için hastaneye yatırıldım (Pendik medical)iki gece kaldım sancıları durdurdularve hastaneden çıktım hastaneden çıktıktan sonra öğlene doğru yine sancılandım bulunduğum bölgede (Gebze merkez prime)beni takip eden doktoruma gittim ve beni asistanı sadece 10 dakika neşete bağladı sancım olmadığını söyledi doktorun çıkış saatiydi de 10 dakika bile beklemedi, beni eve gönderdiler ama ben sancı çekiyordum ve şiddetli baş ağrısı pazartesiden çarşambaya kadar bu sancıları çektim çarşamba dayanamadım tekrar aynı hastaneye gittim (Gebze merkez prime)ve beni nst’ye bağladıklarında sancım 100 çıktı ve bebeğin kalp atımları çok yüksekti ve doktor muayene ettiğinde alttan en az iki santim açıklığım olduğunu söyledi seni hemen ameliyata almam gerek dedi ama ben kabul etmedim çünkü artık o hastanede doğum yapmak istemiyordum ben bunu dile getirince benim oradan çıkınca başka bir hastaneye yetişemeyeceğimi ve bebeğin durumunun kritik olduğunu söyledi, ben de Pendik medikaldeki Doktorumu aradım ve onunla görüşmesini istedim eğer kabul ederse oraya göndermesini istedim oradaki doktorum tüm riskleri alarak beni kabul etti biz acil bir şekilde arabada dörtlüleri yakarak o hastaneye gittik ve doğuma alındım . Spinal anestezi ile bebeğime dünyaya getirdim doktor yanağıma değdirmek için getirdiğinde o kadar ufaktı ki gözyaşlarımı tutamadım ama çok şükür sağ salim dünyaya gelmişti.
Hastanede iki gece kaldığım sürede bebeğime ciğer geliştirici yapılmıştı neyseki bebeğimin ciğerleri gelişmişti ama çok ufak olduğu için ve daha o gün 33 haftalık olduğumuz için küvezde alındı ve 17 gün küvezde kaldı 18. gün evimize geldi.
Doktorum taburcu olacağım gün bebeğin de benim de ölümden döndüğünü söyledi rahmine dokunduğu anda kağıt gibi yırtılmış çünkü öncesinde sezeryanm vardı Pendik’e gittiğimde açılmam 3,5 santim olmuş 5cm’e ulaşsaymış rahmim eski dikiş yerinden yırtılıp iç kanamadan ölebilirmişim zaten kanamamı zor durdurdular, çok zor günler geçirdik ama çok şükür bebeğim şimdi yanımda çok ufak ama yaşıyor ve sağlıklı inşallah bundan sonrası çok güzel olur benim hikayem de böyle arkadaşlar keşke buraya pozitif bir hikaye yazabilseydim