Bebekyyyy 25 yaşında 8 aylık evliyken korunuyor olmanıza rağmen hamile olduğumu öğrendiğimde sanki dünyam başıma yıkılmıştı. Günlerce ağladım daha çok erken diye. Sonrasında bebek gelişmedi ve 9. haftada kürtaj oldum. Kürtajdan sonra bir aydınlanma geldi o kadar kızdım ki kendime, o bebeği kaybettiğim için üzgün değildim ama şükürsüzlüğüme çok üzüldüm. Dedim ki bir kez bile rabbime şükürler olsun bir hastalığım, anne olmama engel bir durum yokmuş demedim. Ya anne olamama ihtimalim olsaydı. 2. hamileliğim de ise ben yine hazır değildim. Evet bu sefer karalar bağlayıp isyan etmedim, istemiyorum demedim ama çok büyük bir sorumluluk ben buna hazırım demek bence her halükarda zor. 14 aylık anneyim canımın ta içi ama hamileyken nasıl yapıcam diye çok düşündüğüm oldu. Herkes hamilelik haberini pozitif karşılamayabilir, ben normal olduğunu düşünüyorum açıkçası. İnşallah aileniz için hayırlısı olur🌺