Kızlar hepinize merhabaaaa,😍
Öncelikle ben normal mi sezeryan mı yapsam konusunda hep akışına bırakmış biriydim. Bebeğim belirlesin nasıl geleceğini dedim, doktorumda böyle yönlendirdi. 39.haftada nst bağlandıktan sonra çatı muaynesi oldum ve doktorum çatımın çok dar olduğunu bebeğin kilosunun biraz fazla olduğunu ve normali deneyemeyeceğimizi söyledi. Eşimle de konuşup bir gün sonrasına sez için gün verdi doktorum. Gece hiç uyuyamadım heycandaaaan bebişte hiç uyumadı sürekli tekme mide yanması ile geçti. Sabah oldu duşumu aldım ve çıktık evden.
Hastaneye yatışım yapıldı. Ben spinal doğum asla istemiyordum, normalde de çok heyecanlı bir insanım ona dayanamam dedim. Hemşireler doktorunuz ile görüşün öyle karar verin dedi. Tamam dedim beni ameliyathaneye götürürken çok ağladım eşimle orda vedalaşırken özellikle.😅😅
Ameliyathaneye indik doktorum geldi genel anestezide narkozun etkisinin çok geç geçtiğini, spinalde ağrıyı çok fazla hissetmeyeceğimi çok güzel dakikaların geçeceğini söyledi. Doktoruma başından beri hep çok güvendimmm. Ve tamam dedim.
Belimden bir iğne yapıldı, inanın damar yolu daha az acıtıyor hissetmedim bile. 🤪 sonrasında ayaklarımda bir uyuşma ve aradan 20 dakka geçti bir ağlama sesiiiii. Bebeğim doğmuştu hemen yanıma getirdiler. O anları gerçekten tarif edemem imkansız. Çok ağladım, bu benden mi çıktı yaaaa diyordum ki n son🥹🥹😅😅
Sonrasında bebişkoyu hemşireler götürdü doktorum beni dikmeye başladı,biraz midem bulandı hemen ilaç verdiler ve geçti. Her şey bitti odama alındım.
İlk yürüyüşü 5 saat sonra yaptım ve o yürüyüşten sonra inanın hiçbir zorluğu kalmadı. 3.gün yemek yapmaya başladım. 😅😅
Doğumdan çok korkan biri olarak asla abarttığım gibi değilmiş. Yine olsa yine spinal yaparım. 😅
Sorularınız varsa alabilirim, Allah herkesin bebeğini sağ salim kucağına almayı nasip etsin.😍🥰