1bade 2 yıl gebe kalmak için çok uğraştık. Pcos vardı klomen tedavisi çatlatma falan olduk hiç işe yaramadı. 2 yılın sonunda doktor rahmimde polip olduğunu söyledi histereskopi yaptı. 2 ay sonra kendiliğinden hamile kaldım. Her şey çok güzel giderken 23. haftamda kanamam oldu ve rahim ağzımın kısaldığını öğrendim. Doktor acil serklaj yaptı ama ne yazık ki enfeksiyon olduğundan hiç işe yaramadı. 1 hafta sonrasında suyum gelmeye başladı ve 25. haftada doğdu kızım. 6 gün yaşadı. Yaşıcak diye öyle umutluydum ki her gün süt sağıp götürüyordum görmeye gidiyordum. Öldüğünü duyduğumda yıkılmıştım. Daha da çocuk istemedim, onun acısını başka çocukla kapatmak istemedim. 2 yıl daha bekledik. Kendimi hazır hissettiğimde doktorlara gittim neden böyle bir şey yaşadığımı araştırdık bir sorun çıkmadı. Yine gebe kalabilirsin bi sorunun yok sadece yakından takip edicez dediler. Korunmayı bıraktığımız ay gebe kaldım. Bu sefer her şey çok kolay oldu bebeğimizde kolay bi şekilde gelecek dedim. İlkinin aksine çok rahat bi hamilelik geçirdim bulantım ağrım hiç olmadı. Ta ki 22. haftaya geldiğimde bel ağrım başlayana kadar. Eşimi sınava bıraktım eve geldim 2 saat boyunca belim ağrıdı. Normal dedim hamilelikten heralde. Yine de bi acile gitmek istedim eşimi aldım ve acile gittik. Doktor ultrason ile baktı, acele ile alttan muayene etmek istediğini söyledi. Korktum istemiyorum dedim. Kesen vajinanda açılmana bakıcam dedi ve 3 cm açıklık olduğunu söyledi. Orda sinir krizi geçirdiğimi hatırlıyorum sadece. Eşime sarılıp beni eve götür kalmıcam burda dedim, zorla yatırdılar doğumhaneye. O gece eşim yanımda ağlayıp duruyodu ben bu çocuğu doğurmucam dedim. Doğmayacak hissediyorum dedim. Öyle de oldu. Doktor 5 gün izledi. Daha sonra serklaj yapmayı düşündüğünü, ama keseyi delip çocuğun gelme ihtimali olduğunu söyledi. Bu şekilde de zaten açılmam artmış, bebek 1 haftaya doğar dedi. Her şeyi göze alıp kabul ettik. Ameliyata girerken herkes umutsuzdu. Ben yine aynı şeyi söyledim, bebeğim doğmucak. Dikiş atıp göndercekler beni dedim kimse beklemiyordu. Ordan da sağ salim çıktık bebeğimle. Şimdi 28 haftamız dolcak. Rabbim 37 yi görmeyi nasip etsin. Benimki gebe kalamamaktan çok bebeğime kavuşamama hikayesi oldu ☺️ Dualarınızda bize yer verin lütfen. Rabbim kimseye evlat acısı yaşatmasın. İsteyen, anne olmayı hak eden kimsenin kucağını boş bırakmasın. Sağlıklı hayırlı evlatlar nasip etsin herkese🤲🏼