Aselsmom42 bunların olacağını hep biliyodum ben de çok sinirleniyordum eşime de diyodum sonra pişman olsan da içerde benim anam ağlamış olacak o saatten sonra zamanı geri al hadi alabilirsen, ama şimdi o kadar öfke taşımıyorum bilmiyorum neden böyle belki de evladıma sağlıkla kavuştum ya onun sakinliğidir bilemiyorum cidden. Şikayetini edicem ama ne kadar umursanır, ne kadar hesabı sorulur, ne kadar ispatlanır ümidim yok. Ben öbür tarafa bıraktım yakalarına yapışacağım en çok da küvözdeki hemşirin. O gözlerimden yaşlar pıt pıt döküldü, orda hüngür hüngür de ağladım içime içime de ağladım, evladıma hissi geçmesin diye sakinleşmeye çalıştım gözyaşlarım üstüne düşmesin diye tutmaya da çalıştım. Doğumdakini cidden unuttum gitti Rabbim in büyüklüğü işte, ama evladıma olan anneliğimi eleştirmesi o küvözdeki ilk günüm özellikle onu unutmam herhalde öbür tarafa bıraktım onun hakkını