elifkaya1 :) benim çocukluk travmalarım vardı yani varmış. Evlenene kadar gün yüzüne çıkmadı iş yerimde 5 senemdi çok popüler elle gösterilen havalı enerjik çocuk görünümlü sevecen bi kızdım çok gülenin derdi çok olurmuş demişti doktorumuz gerçekten öyleymiş herşey yolunda sanardım. Eşimle severek evlendik ama onun okb sorunu vardı sanki yaptığım hiç birşey hoşuna gitmez hep eksik hissettirirdi sanki herşey olması gerektiği gibi de bir tek tezattım, onunda amacı bu değilmiş aslında sonradan anladık bir yılın sonunda kavgalar benim tarafımdan ona karşı fiziksel ve psikolojik şiddetler arttı evde kırılmayan eşya cam çerçeve kalmadı ama boşanamazdık ailem için uygun değildi cinsel hayatımız bitti gerçekten kelimenin tam anlamıyla bitti. Derken lavaboya falan girip kendimle yalnız kaldığım her an duydugum sesler ölümcül dürtüler baş edemez oldum girdiğim iş yerinden çok haksız bir sebeple de kovulunca bi öZgüven problemi ortaya çıktı eşiminde suçu vardı doğru şeyleri yanlış kelimelerle bana anlattı ve herşey darmaduman olmaya başladı eğitim araştırmada bi doktor bulduk ondan öncesinde tabi zibilyon tane doktor gezmiştik son doktor Mehmet bey “Elifi bu şekilde dışarı salamayız çok tehlikeli “ dedi ve ben 3 ay hastane de kaldım çıkmam yasak ilaçları bi şekilde onları kandırıp almadığım için damar yolu ile vermeye başladılar resim yeteneğim vardı bana küçük şirin bi atölye kurdular kaba bir benzetmeyle şartlı tahliye edildim :) haftada 3 gün gidip gelmeye ilaçları ağız yoluyla almaya başladım sesler kesilmişti öldür kendini öldür kendini diyen adam gitti sen değerlisin içinde hisset diyen o yumuşacık kadın geldi tamamdı herşey taki 2021 21 Haziran gecesine kadar bebeğimizi kaybettik ama başa dönemezdik doktora tekrar gitmeye başladık ama öfke nöbetleri krizler yoktu ölüm isteği yoktu evde sadece üzgündüm duygusaldım olması gereken buydu ortada bi acı vardı ve yokmuş gibi davranmak yanlıştı her duygu sonuna kadar yaşanmalı. Sonra evde mahalle çocuklarına gitar ve resim dersi vermeye başladım spora başladım yoga da çok iyiyim mesela :) ve eşimi affettim ailemi bende yarattıkları yıkıcı travmaların sahiplerini affettim. Kendimi affettim hala bazı şeyler noksan ama o noksanlıklarla ben benim.