Hepinizin yorumlarını okudum🙏 çok zor ve kötü bir gün geçirdim,burdan hepinize toplu olarak cevap vermek istedim,eşimin özür dileyip hatasını anlamasını beklerken, benimle imalı suçlayıcı konuştuğun için karşılığında bunları söyledim şimdi hiçbirşey yok gibi özür dileyip alttan al dedi,dilemiyorum söylediğin cümleleride sindiremiyorum ne olacaksa olsun dedim,kavga gürültü az önce işe gönderdim,İstanbul’dan kilometrelerce uzakta gurbete gelin geldim,ailemle problemler yaşadık 6 aydır görüşmüyorum, eşimle evlenmemi hiç istemişlerdi hem uzağa gideceğim için hemde aramızda 10 yaş olduğu için ben (25) eşim (35 yaşında) mesleğim yok, çalışma hayatım deseniz hiç olmadı, boşanmaya kalksam çocuk olsun olmasın ailem asla arkamda durmaz, kadın sığınma evine gitmek istiyorum ama internette araştırdığım kadarıyla 6 ay süre kalabiliyormuşuz sonrasında nasıl başımın çaresine bakabilirim bilmiyorum 🥺 ben baba sevgisi görmeden büyüdüm bu yaşa geldim hep bir tarafım eksik olarak,en büyük hayalim çocuğumun baba sevgisi görmekti,ama görüyorum ki bu şartlar altında olursam çocuğum da benim yaşadıklarımı yaşayacak,bu çocuktan vazgeçmek asla aklımın ucuna bile gelmedi,çok çaresizim,bunca hakareti sindirebilecek gibi de değilim bir çıkar yolu arıyorum sabahtan beri gözümün yaşı dinmedi🥺 farklı bakış açılarıyla yorum yapan düşünmemi sağlayan herkese teşekkür ederim dualarınızı eksik etmeyin lütfen 🙏