Hanzadebebek benim de ailevi konulardan zaten erken doğum oldu yani insan aslında takmıyorum üzülmüyorum zannediyor ama terapi de öğrendiğim bir şey var her insanda bilinçaltı var ve her şeyi oraya depolanıyor sen unuttum zannediyorsun takmıyorum zannediyorsun ama bilinçaltı bunu vücuduna yaşatıyor ve bu hastalık olarak stres kaygı olarak vücudunda patlak vermeye başlıyor işte ne biliyim baş dönmesidir tansiyon düşmesidir aniden ağlama krizleridir nefes darlığıdır yani bilinçaltı dediğimiz olay hiçbir şeyi unutmuyor sen unuttum zannet sen de unutmuyor ve sana bu tramvaları yaşatıyor tekrar tekrar o yüzden destek almadan kendi kendine psikolog videoları izleyerek vs bunu düzeltemeyiz başaramayız bence ben bir senenin sonundayım yani terapim bitti İnanılmaz bir derece de kişisel gelişim sağladı düşüncelerim olgunlaştı hiçbir şeyi takmamayı öğrendim yani şimdi bu şöyle bir şey değil takma kafana diyip takmıycağım bir şey değil herkez der “kafana takma” diye ama bunu yapabilmek önemli olan aslında yaptığını zannetmek değil bak altını çiziyorum.. ben yaptığımı zannediyormuşum mesela orada ders gibi tahtada anlatıyorlar biliyor musun Küçüklüğünden bu zamana yaşadığın her şeyi her hafta yaşadığın şeyleri sen de olan değişimleri 45 dakikalık seans oluyor her şeyi anlatıyorsun sana yapman gerekenleri söylemezler sadece gideceğin yola ışık tutarlar yani sağlıklı kararlar almanı sağlarlar ben onlara. Mesela bunu nasıl yapacağım diye sorduğumda onlarda bana farklı bir soru yönlendirerek kendi sorumu kendim cevaplattırıyor yani çok farklı bir stratejileri var ben ailemle nasıl iletişim kurmam gerektiğini eşimle nasıl iletişim kurmam gerektiğini kavga esnasında nasıl davranmam gerektiğini beni üzecek durumlarda gardımı nasıl alabileceğim gibi gibi şeyler..
Yani ben her şeyin üstesinden geldim ailem benimle üç senedir konuşmuyordu ve ben ilk hamileliğimde üzüntüden kızımı 31 haftalık dogurdum eşimle de aram limoniydi kaçarak evlenmedim bu arada herkes bunu soruyor söyliyim onu da☺️ biraz demiyim de bayağı piskolojisi bozuk bir babam var ve onun bana yaşattıkları var geçmeyen şeyler vardı ama terapi de yüzleşıyorsun ve yüzleştiğin hiçbir şey seni bir daha üzemiyor. Hamileyken insan çok duygusal oluyor hormonları çok yüksek oluyor yani normalde kendini kontrol edebiliyorsan hamileyken edemiyorsun bence inciğe boncuğu ağlıyorsun falan😂
Bence kafana taktığın ya da geçirmiş olduğun tramvaların varsa ailen seni gerçekten çok üzüyosa yalnız bırakıyorsa yanında durmuyorsa seninle konuşmuyorsa veya sana farklı davranıyorsalar psikoterapiye gitmeni öneririm bunlar tamamen kişisel gelişim ve insanı olgunlaştırıyor bence ben çok memnun kaldım.♥️🍀🧚🏻♂️